K2

Deklarasyon

2008-03-14T23:51:00.003+02:00

2003 yılından beri etkinliklerini sürdüren K2 Sanat Merkezi, 2004 yılının ikinci yarısından itibaren, bünyesindeki aktif sanatçı atölyelerinin de desteği ile İzmir’de ki tek bağımsız sanatçı girişimi haline gelmişti. Bu tarihten itibaren sanat merkezinin eylemleri ve etkinliklerinde önemli rol üstlenen bu grup, bulundukları mekandaki ortaklıktan beslenerek kendisini K2 Sanatçı İnisiyatifi olarak tanımlamaya başladı. 2005-2008 yılları arasında gerçekleşen etkinlikler, Proje direktörleri Borga Kantürk (Sergi sorumlusu) ve Elmas Deniz’in(Kurumsal İletişim ve Residens) yürüttüğü esnek bir program dahilinde, sanatçı inisiyatifini oluşturan sanatçıların kollektif çalışmaları ile gerçekleşti.

Sözü geçen dönem içerisinde K2 sanatçı inisiyatifinin öngördüğü; açık bir platform ve buluşma noktası oluşturmaktı. K2: İzmir için, dışardan küratörlerin, sanatçıların, gelip lokal sanatçılar, öğrencilerle buluştuğu önemli bir durak oldu. Sanat izleyicisine güncel ve yenilikçi modeller sunmaya çalıştı. Aynı zamanda da pedagojik açıdan buradaki sanatçı adayı potansiyellerini de besledi. Sanat çevresiyle bağlantı kurulması adına doğru bir adres oldu. K2, İzmir’den genele doğru yayılarak, özellikle 2000’li yıllarda üretimlerine başlamış ve Türkiye güncel sanatında kaydı henüz tutulmamış genç sanatçıların dokumanlarını kendi bünyesindeki arşivde toparlanmasına çalıştı. Bu kapsamda oluşan iletişim ağını da lokal izleyici ve sanatçıların kullanımına sundu.

İnisiyatif olarak bizlerin aktif olarak görev aldığı süreçte K2 sanat merkezi; kariyerinin ortalarında olan genç sanatçı ve küratörleri ağırlamış ve uluslarası güncel sanat kurumlarının etkin temsilcilerini sunumlar, konferanslar için davet etmiştir. Bununla beraber kendi kuşağından lokal ve uluslararası sanatçıların, kollektiflerin bağımsız projelerine yer vermiştir.

K2 kurumsal yapısı içerisinde 4 yıllık organizasyonu üstlenen bu grup 2008 yılından itibaren görevinden çekilecek ve etkinliklerini bağımsız olarak sürdürecektir.

Bizi, bu kararı almaya iten sebeplerden biri K2 sanat merkezinin şu an geldiği konumunda inisiyatif işleyişi ile uyumunun kesintiye uğramasıdır. Bu kesinti içerideki inisiyatifin bağımsız hareket edemeyecek şekilde kilitlemesine ve kurumsal yapının da büyük adımlar atmaya çalışırken, misyonunu hedeflerini şasırmasına yol açmıştır. Radikal bir adım atılmadan, bu tıkanıklık aşılamayacaktır. K2 sanat merkezi, inisiyatifte yer alan sanatçıların özverileri, proje yönetmenlerinin uluslararası güncel sanat ağına ulaşmadaki kişisel becerileri ile gelişen olumlu ilişkilerin sonucunda tanınan ve önemsenen bir yapı olarak kabul görmüştür. Bunu yaparken de davet ettiğimiz kişilerin iyi niyet ve desteğiyle kar amacı gütmeden hareket etmiştir. Gelinmiş olan noktada K2 bir sanat merkezi olarak büyüyüp, etkinlik çerçevesini genişletirken bunu desteklemesi gereken alt yapı ve lokal desteğe maalesef kavuşamamıştır. İnisiyatifin özverisi bu noktada yetersiz kalmaktadır. K2 lokalden çıkan sanatçıları uluslararası ortama taşımayı onlara bir ağ kazandırmayı hedefleyen bir yapıyken, bünyesindeki sanatçıların kendi üretimlerine ve inisiyatife ayırdıkları zaman ve efordan feragat etmelerini bekleyen bir yapıya dönüştü. Bu tıkanıklık da, inisiyatifin nefes alma alanı kısıtlayarak, alternatif pozisyonunu kaybetmesine yol açtı. K2’yi ise kendi kendine kurumsallaşmış (self established) olan organik yapısından uzaklaştırdı.

Bizler, inisiyatif olarak, kent için gerekli olan bu alternatif yapıyı koruma adına, söz konusu kurumsal yapıdan ayrılmayı uygun gördük. Bizim için stratejik olarak bölgesel ve kurumsal işleyen bir sanat merkezinin yanı sıra buna alternatif bir işleyiş modelinin de olması önemlidir. Gelinen noktada eksikliğini hissettiğimiz de budur. Bu eksiklikten hareketle, bizler artık etkinliklerimizi yeni bir oluşumda sürdürmeyi kararlaştırdık. 2004’den bu yana süre gelmiş organik inisiyatif yapısını devam ettirerek daha aktif ve bağımsız hareket alanı kazanmış şekilde çalışmalarımızı sürdürmeyi hedefliyoruz.

Bu kapsamda altta adı geçen sanatçılar etkinliklerini alternatif bir yapıda devam ettirecektir. Şu ana kadar bize destek olan ve katkı sağlayan kişi ve kurumlara teşekkür ederiz.

Tufan Baltalar
Mehmet Dere
Elmas Deniz
Borga Kantürk
Nur Muşkara
Yaprak Oğuz
Esra Okyay
Başak Özkutlu
Nejat Satı
Gökçe Süvari
Merve Şendil

Port İzmir'07

2007-08-30T23:20:00.000+03:00

http://www.portizmir.org/

PORT IZMIR 07International Contemporary Art Festival,

Izmir, TurkeySeptember 7th – October 7th 2007

MIRAGE and DESIRE

General director: Jean-Luc Maeso

Curator: Emmy de Martelaere

Co-curator: Aysegül Kurtel

Press Conference Tuesday September 4th

Official Opening Friday September 7th

Artists:

Erdag Aksel (Turkey), Behçet Aktas(Turkey), Tufan Baltalar(Turkey), Christian Boltanski (France), M. Ali Demirel(Turkey), Simber Atay Eskier(Turkey), Séverine Hubard (France), Emmanuel Lagarrigue (France), Lidwine Prolonge (France), Osvaldo Romberg (Argentina-USA)Francisco Ruiz de Infante (France-Spain), Nezaket Tekin(Turkey)Hale Tenger(Turkey), Mürüvvet Türkyılmaz(Turkey), Jean-Luc Vilmouth (France), Erik Samakh (France), Jose-Maria Sicilia (Spain)Paul Souviron (France), Felice Varini (France-Switzerland)Torsten Warmuth (Germany), X-Urban Collective (Turkey)

Parallel Projects:

"Apartment Project" / Selda Asal

"Unmarked Categories" / Curated by Elmas Deniz

(Participant Writers: Johnny Golding, Askhan Sepharvand, Homework, Carlos Motta, Ditte Lyngkaer Pedersen, Lize Mogel, Jeuno J.E.Kim, Artists:Morten Goll,Kristina Ask,Mahmoud Khaled, Gökçe Suvari, Mehmet Dere, Michael Baers)

"Regarding the 10th Istanbul Biennale" / Borga Kantürk

"Off the Records:a Pilot Study" / Curated by Adnan Yıldız
(artists: Aslı Çavuşoğlu (featuring Mehmet Dere), Cevdet Erek, Emre Hüner, Selim Birsel and BFB Archieve (Büyük Aile Şirketi Arşivi)*

K2 in 10th Istanbul Biennial

2007-08-30T23:08:00.000+03:00

10. Uluslararası İstanbul Bienali kapsamında, 18'i Türkiye'den olmak üzere dünya güncel sanat çevrelerinde tanınan ya da yeni keşfedilen 96 sanatçı ve sanatçı grubunun 150'yi aşkın projesi sergilenecek.

Bienale davet edilen özel projeler:

Gecegezenler (Küratörler: Övül Durmuşoğlu, Marcus Graf, Borga Kantürk, Pelin Uran, Adnan Yıldız)
Apartman Projesi
Art Experience (Istanbul Bilgi Üniversitesi / Domus Academy)
Atelier bow-wow
Emergency Biennale in Chechnya
Fiji Biennale Pavilions by Mladen Bizumic
Floating Territories (Evens Foundation)
Hafriyat
Masum Bir Eylem (studioKAHEM)
Isola/OUT
Nico Dockx - Kris Delacourt (Floating Territories)
K2
Sarkis

_ _ _

K2 bienal kapsamındaki etkinlikleri, Santralİstanbul bünyesinde kendisine verilen mekan içerisinde gerçekleştirecektir.

• santralistanbul
İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin öncülüğünde gerçekleşen santralistanbul projesi; İstanbul'da Osmanlı döneminde inşa edilen ilk elektrik santrali olan Silahtarağa Elektrik Santrali'nin Çağdaş Sanat Müzesi'ne, Enerji Müzesi'ne ve bir kültür ve eğitim merkezine dönüştürülmesini kapsıyor. 1911'de kurulup 1983'e kadar kullanılan Silahtarağa Elektrik Santrali, Haliç'in kalbinde, İstanbul'un en eski mahallelerinden birinde yer alıyor.10. Uluslararası İstanbul Bienali "Atölye ve Eğitim Programı Proje Ortağı" olan santralistanbul, Bienal süresince bir laboratuar, eğitim alanı ve atölye ortamı işlevi görecek. İstanbul Bilgi Üniversitesi ile işbirliğiyle uluslararası workshoplar, eğitim projeleri, misafir sanatçı programı, paneller ve film programı gibi çeşitli etkinlikler santralistanbul'da gerçekleştirilecek.

10. İstanbul Bienal'i hakkında ayrıntılı bilgi için bkz: http://www.iksv.org/bienal/

"Punctured Tyre"

2007-05-25T22:09:00.000+03:00

P a r t i c i p a n t s :

Ahmet Ögüt, Borga Kantürk, Elmas Deniz, Erinç Seymen,
Gülşah Kılıç, İnci Furni, Leyla Gediz

K2 Contemporary Art Center
May 26th - June 22nd 2007
Opening: May 26th 2007, Saturday, 18.00
Artists Talk: May 26th 2007, Saturday, 15.00

“Punctured Tyre” is a collective initiation of young artists from Turkey. The exhibition in K2 CAC/Izmir and the two concomitant fanzines are outcomes of a series of discussions held by the artists from December 2005 up until today.

Whilst the need to map mainstream contemporary and geo-specific views had been filled in perfectly convincing ways, the need to capture singular/ exceptional cases or distinctive and authentic qualities of the alikes had been neglected. The view, which is useful in analysing the whole or major groups had long been insufficient in addressing individual artists and their works in micro-scale. This amblyopy had come up frequently in our discussions: just as we demand that works should not be reduced to one or a few components of the artist’s identity (such as the artist’s base, ethnic/ sexual or any class-wise definitions, and her/his relations to other individuals and institutions), we realize that we have responsibility in this pursuit of justice, thus we decided on an attempt to head against the flow.

“Punctured Tyre” is an artist collabration. It is self-curated and it is independent of any insitution.
Decisively, “Punctured Tyre” invites the art audience to pause up against the noise of (so called) communication networks, consequent dilemmas and the dazzling speed of globalisation.
An open discussion gives start to the exhibition and two fanzines will be published in order to document the events.

K2'de "Patlak Teker"

2007-05-19T16:41:00.000+03:00

Katılımcılar:

Ahmet Ögüt,
Borga Kantürk,
Elmas Deniz,
Erinç Seymen,
Gülşah Kılıç,
İnci Furni,
Leyla Gediz

Yer: K2 Gücel Sanat Merkezi

Tarihler: 26 Mayıs-22 Haziran 2007
Açılış: 26 Mayıs 2007, Cumartesi, saat: 18.00
Sanatçılarla söyleşi: 26 Mayıs 2007, saat: 15.00

Sergi Hakkında:

“Dönemsel ve coğrafi makro-manzaraları haritalama gerekliliği yetkin ve ikna edici yollarla yerine getirilirken tekil ve istisnai durumların ya da benzerlerin ayırdedici, özgün niteliklerinin dökümü bir ölçüde ihmal edildi. Bütünü ya da büyük kümeleri çözümleyen bakış, sanatçıları ve yapıtlarını bireysel ölçekte okurken yetersiz kalıyordu. Bu “göz tembelliği” uzun süredir yaptığımız tartışmalarda sık sık gündeme geldi: yapıtların, ait oldukları sanatçıların kimlik bileşenlerinden biri ya da birkaçına (sanatçının yaşadığı coğrafya, etnik/cinsel/sınıfsal kimliği, ilişki içinde bulunduğu kişi ve kurumlar vb) indirgenmeden ele alınması talebinde bulunurken bu adalet arayışından ilk önce kendimizin sorumlu olduğunu fark ettik ve akan suya karşı bir girişimde bulunmaya karar verdik.”
“Patlak Teker” bir sanatçı ortak yapımıdır. Küratörü olmadığı gibi, belli bir kuruma da bağlı değildir.

Aynı kararlılıkla, “Patlak Teker” (sözde) iletişim ağlarının oluşturduğu gürültüye, burdan doğan çıkmazlara ve küreselleşmenin başdöndürücü hızına karşı güncel sanat izleyicisini duraksamaya davet eder.

Sergi kapsamında bir açık seminer düzenlenecek ve serginin gelişim sürecini belgelemek üzere iki adet fanzin yayınlayacaktır.

Sanatçı Konuşmaları / Artist Talks

2007-04-24T11:01:00.000+03:00

> M o n i k a M a r k l i n g e r

K2 Stüdyoları'nın, IASPIS desteği ile, Nisan-Mayıs 2007 konuğu Monika Marklinger, çalışmalarıyla ilgili bir sunum gerçekleştiriyor. Sanatçı çalışma pratikleri ve
deneyimlerini genç sanatçılar ve izleyiciler ile paylaşacak.

25 Nisan 2007
Çarşamba
18:00
K2 Kafeterya

Monika Marklinger, the guest artist in K2 studios in April-May 2007, (in collaboration with IASPIS,) makes a presentation of her works and talks about her practices.

Wednesday
April 25th, 2007
18:00
k2 Cafeteria

>“GECEGEZENLER” Projesi İzmir Sunumu

26 Nisan 2007 – Perşembe saat:18.00 (K2 Kafeterya)

Sunum : Borga Kantürk

Borga Kantürk tarafından gerçekleştirilecek sunum: Hou Hanru’nun küratörlüğünde gerçekleştirilecek 10. Uluslararası İstanbul Bienali'nin gece programında yer alan projelerden birini konu etmekte. Hanru’nun “Elektronik İmge Dazibao” başlığı altında, davet ettiği genç küratörler Övül Durmuşoğlu, Marcus Graf, Borga Kantürk, Pelin Uran ve Adnan Yıldız dan oluşan ekip tarafından hazırlanan “Gecegezenler” projesine dair genel bilgi, başvuru, katılım koşulları gibi detayları 26 nisan Perşembe akşamı K2 Sanat Merkezi’nde gerçekleştirilecek sunumda izleyicilere tüm detaylarıyla açıklanacaktır.
“Bienalin gece programında yer alan projelerden "Gecegezenler" programa üretici-izleyici olarak katılan ve "söyleyecek sözü olan" herkesi videolarını paylaşmaya, gece sokağa çıkmaya, sokağı paylaşmaya ve kendi sesini hep birlikte duymaya davet ediyor.”

Ayrıntılı bilgi için: http://www.iksv.org/bienal/gecegezenler/gecegezenler.asp

“NIGHTCOMERS” Project Izmir Presentation

April 26th 2007 – Thursday 18.00 (K2 Cafeteria)

Presentation : Borga Kantürk

The project, which will be presented by Borga Kantürk is a part of the programme of the 10th Istanbul Biennial, curated by Hou Hanru. A team of young curators invited by Hou Hanru, around the theme of "Electronic Image Dazibao", Övül Durmuşoğlu, Marcus Graf, Borga Kantürk, Pelin Uran and Adnan Yıldız develops the project "Nightcomers". In the presentation, details and application criteria will be announced to the audience.

for more information
http://www.iksv.org/bienal/gecegezenler/gecegezenler.asp

Artist Talks: Osvaldo Romberg

2007-04-17T14:09:00.000+03:00

K2 sanatçı sunumlarına Eylül ayında gerçekleşecek olan Port 07'nin katılımcılarından Osvaldo Romberg ile devam ediyor. Arjantin doğumlu
sanatçı 1973'ten beri Tel Aviv'de Bezalel Academy of Arts'da eğitim görevlisi olarak da dersler vermekte. Sanatçı New York ve Tel Aviv'de yaşıyor
ve çalışmalarına devam ediyor.

18 Nisan Çarşamba, 2007
18:00
K2 Galeri

K2 continues Artist Talks with Osvaldo Romberg, one of the participants of the
upcoming event Port 07. The artist, who was born in Argentina, has been
teaching at the Bezalel Academy of Arts(Tel Aviv) since 1973. Osvaldo Romberg lives and works in New York and Tel Aviv.

Wednesday April 18th, 2007
18:00
K2 Gallery

program

2007-04-13T15:56:00.000+03:00

Dijital Miras

2007-04-13T15:32:00.000+03:00

K2 Nisan etkinliklerine Video sanatı'nın Almanya'daki son 40 yılına odaklanan Dijital Miras
toplu gösterimiyle devam ediyor. Sergi Beuys, Nam June Paik, Rebeca Horn, Rosemarie Trockel ve Bjorn Melhus gibi tanınmış sanatçıların işlerini de izleme olanağı sunuyor.

K2 Galleri
16-19 Nisan

Açılış: 16 Nisan Pazartesi
17:00

Sunum :
Andreas Treske*
“Alman Video Sanatının 40 yılı: Almanya ve Türkiye’de
Video Sanatı’ndaki Gelisimler ve Perspektifler”

*Andreas Treske
1986-1992 yılları arasında Münih Film
Akademisi’nde okudu.
1998’den beri Bilkent Üniversitesi’nde Iletisim ve
Tasarım Bölümü’nde Asistan Profesör olarak
çalısmaktadır. Video üretimi,multimedia, Fotografik
imge isleme ve görsel iletisim tasarımı üzerine dersler
vermektedir. Türkiye, Portekiz ve Hırvatistan’da çesitli
sergilere katılmıstır. Kısa filmleri ulusal ve uluslararası
festivallerde sergilenmistir. 2005 tarihli “Takım Böyle
Tutulur” isimli belgeseli, 50’den fazla sinemada
gösterime girmistir.

Artist Talks: Torsten Warmuth

2007-04-12T13:51:00.000+03:00

Port -07'nin bir diğer kaltıcımcısı olan sanatçı Torsten Warmuth,
çalışmalarıyla ilgili konuşuyor.

12 Nisan 2007, Perşembe, 18:00
K2 Kafeterya

Torsten Warmuth, one of the participants of the exhibition Port-07,
talks about his practices.

April 12th, 2007, Thursday, 18:00
K2 Cafeteria

www.torsten-warmuth.de

Artist Talks: Séverine Hubard

2007-04-07T19:40:00.000+03:00

Gelecek eylül ayı içerisinde gerçekleşecek Port'07 nin katılımcılarından biri olan
Fransız sanatçı Séverine Hubard, çalışmalarıyla ilgili bir sunum gerçekleştiriyor.

K2 Dokümantasyon Merkezi
9 Nisan 2007, Pazartesi

Séverine Hubard, participant of the upcoming exhibition Port'07, next september
talks about her works and practices.

K2 Documentation Center
9th April 2007, Monday

K2'de Nisan Ayı / April in K2

2007-04-06T16:30:00.000+03:00

dijital miras

S e r g i l e r

> 7 . G e n ç B e y i n F ı r t ı n a s ı S e r g i l e r i

İhap Hulusi Görey Afişleri (Ender Merter Koleksiyonu)
Gürbüz Doğan Ekşioğlu, İllüstrasyonlar
Savaş Çekiç Koleksiyonu Afişleri

10-13 Nisan 2007
K2 Galeri
Açılış 10 Nisan Salı, saat: 18.00

> D i j i t a l M i r a s
Alman Video Sanatının 40 yılı
1963-2004
(Goethe Institut’un katkılarıyla)
16-19 Nisan 2007
K2 Galeri
Açılış: 16 Nisan, Pazartesi

Sanatçılar:

Wolf Vostell, Peter Roehr, Samuel Beckett, Jan Dibbets, Otto Piene/Aldo Tambellini, Gerry Schum, Katharina Sieverding, Joseph Beuys, Imi Knoebl, Jochen Gerz, Telewissen, Friederike Pezold, Valie Export, Ulrike Rosenbach, Rebeka Horn, Richard Kriesche, Klaus vom Bruch, Robert Wilson, Dieter Froese, Gerd Conradt/Hartmut Jahn, Jean-François Guiton, Dieter Kiessling, Mariana Abramovic/Ulay, Michael Klier, Malaria, Franziska Megert-Vogt, Die Tödliche Doris, Nam Jun Paik, Ingo Günther, Marcel Odenbach, Bettina Gruber/Maria Vedder, Kurt Raab/Hanno Baethe/ Hans Hirschmüller, Jörg Herold, Norbert, Meissner, Volker Schreiner, Angela Melitopoulos, Dellbrügge&De Moll, Daniel Pflumm, Granular Synthesis, Bjørn Melhus, Piotr Baran, Heike Barankowsky u.a., Christoph Girardet/ Matthias Müller, Hito Steyerl, Rosemarie Trockel, Harun Farocki, Christian Jankowski, Corinna Schnitt, Danica Dakic, Alice Creischer/Andreas Siekmann, Judith Hopf/Stephan Geene, Nina Könnemann, Solmaz Shahbazi/Tirdad Zolghadr, Bernd Kraus, Annika Eriksson, Jeanne Faust, Volker Eichelmann, Korpys/Löffler, Jan Verbeek
- - - -

E x h i b i t i o n s

> 7 . Y o u n g B r a i n S t o r m i n g E x h i b i t i o n s

İhap Hulusi Görey Posters (courtesy of Ender Merter)
Gürbüz Doğan Ekşioğlu, Illustrations
Savaş Çekiç Posters

April 10th-13th 2007
K2 Gallery
Opening: Tuesday, April 10th, at 18.00

> D i g i t a l L e g a cy
40 Years of Video art in Germany
1963-2004
(in collaboration with Goethe Institut)
April 16th -19th 2007
K2 Gallery
Opening: April 16th, Monday

Artists:
Wolf Vostell, Peter Roehr, Samuel Beckett, Jan Dibbets, Otto Piene/Aldo Tambellini, Gerry Schum, Katharina Sieverding, Joseph Beuys, Imi Knoebl, Jochen Gerz, Telewissen, Friederike Pezold, Valie Export, Ulrike Rosenbach, Rebeka Horn, Richard Kriesche, Klaus vom Bruch, Robert Wilson, Dieter Froese, Gerd Conradt/Hartmut Jahn, Jean-François Guiton, Dieter Kiessling, Mariana Abramovic/Ulay, Michael Klier, Malaria, Franziska Megert-Vogt, Die Tödliche Doris, Nam Jun Paik, Ingo Günther, Marcel Odenbach, Bettina Gruber/Maria Vedder,
Kurt Raab/Hanno Baethe/ Hans Hirschmüller, Jörg Herold, Norbert, Meissner, Volker Schreiner, Angela Melitopoulos, Dellbrügge&De Moll, Daniel Pflumm, Granular Synthesis, Bjørn Melhus, Piotr Baran, Heike Barankowsky u.a., Christoph Girardet/ Matthias Müller, Hito Steyerl, Rosemarie Trockel, Harun Farocki, Christian Jankowski, Corinna Schnitt, Danica Dakic, Alice Creischer/Andreas Siekmann, Judith Hopf/Stephan Geene, Nina Könnemann, Solmaz Shahbazi/Tirdad Zolghadr, Bernd Kraus, Annika Eriksson, Jeanne Faust, Volker Eichelmann, Korpys/Löffler, Jan Verbeek

P2P İzmir_ Sergi Duyurusu:

2007-03-23T12:41:00.000+02:00

P2P İzmir Workshop dokumantasyon sergisi

Açılış: 23 Mart 2007, Cuma: 18.00

Tarihler: 23 Mart – 1 Nisan 2007, K2 Galeri,
Katılımcılar:
Elmas Deniz (Izmir/Istanbul TR), Borga Kantürk (Izmir TR), Merve Sendil (Izmir TR), Taylan Ozdere (Istanbul TR), Andrew Paterson (Helsinki FI), Richard Widerberg (Helsinki FI), Veronica Wiman (Stockholm SE), Anna Ådahl (Stockholm SE).

Etkinlik Hakkında:
K2 Sanat Merkezin’de 22-25 Şubat 2007 tarihleri arasında gerçekleştirilen Peer2peer İzmir başlıklı uluslarası workshop kapsamında gerçekleştirilen bir dizi etkinliğin ardından, 15 Mart 2007 tarihinde açılacak bu sergi bir çeşit dokumantasyon niteliği taşıyacak.
Sergi Katılımcı Sanatçıların Peer2peer kavramı ve bu çerçeveye yakın duran bir dizi yan kavramın üzerine odaklanmakta. Bu süre zarfında İsveç, Finlandiya ve Türkiyeli sanatçıların biraraya gelişinden doğan kollektif düşünce paylaşımı ve sonrasında bu konu bağlamında bireysel üretim alanları üzerinden ortaya çıkardıkları bir dizi proje, sunuya dair yazılı, işitsel ve görsel kalıntılar galeri mekanında izleyiciyle buluşacak.
"Sergi tamamiyle Peer to Peer kavramı üzerinden bu süreci yaşayan workshop sanatçılarının, ortaklıkları ve farklılıklarıyla, deneyimsel süreci vurgulayarak, referans kaynaklarını ve sonuçlar toplamını, sanatçıların farklı üretimleri üzerinden biraraya getirmeyi hedefliyor. Bu bakımdan son yıllarda sıkı bir internet kullanıcıları olan bizlerin, kimi yerde içerisine dalmaktan kendimizi alamadığımız Peer2peer sistemlerinin yarattığı serbest dolaşım ve kaynağa, veriye kişiden kişiye aracısız ulaşım olanağı üzerinden yapılabilecek bir tartışmayı dijital alandan çekip, sosyolojik boyuta taşımaya ve sanatsal pratikte yeniden tarif etmeye çalışıyor."
Peer2peer hakkında:
"Peer2peer", özellikle iletişim teknolojileri kaynaklı bir terim olarak kişiden kişiye veri transferini tanımlıyor. Bilginin, özellikle internet üzerinden kullanıcılarına açık ve ücretsiz iletilmesi ve tekelleşmenin karşısına paylaşımcı ve katılımcılığı destekleyen bir felsefeyi koyuyor. "Açık Kaynaklı Yazılımlar" bilgi paylaşımı ve bilginin dönüşümünde coğrafi iletişimlerin yerine ilgilenilen konuya göre bir araya gelen kişiler arası iletişimi sağlıyor. Kazaa, LimeWire, Emule gibi kişisel bilgisayar verilerinden bir diğer kişisel bilgisayarın verilerine bir protokol, karşılıklı sözleşme dahilinde aracısız paylaşım şansını sunan bir dizi yazılım örneklerinde olduğu gibi bilgi üretimi ve dağılımının demokratikliğinin sorgulanmasın da imkan tanıyor.

P2P Izmir, Workshop Documentation Exhibition

Dates: March 23rd – April 3rd 2007, K2 Gallery,

Participants:
Elmas Deniz (Izmir/Istanbul TR), Borga Kantürk (Izmir TR), Merve Sendil (Izmir TR), Taylan Ozdere (Istanbul TR), Andrew Paterson (Helsinki FI), Richard Widerberg (Helsinki FI), Veronica Wiman (Stockholm SE), Anna Ådahl (Stockholm SE).

About the exhibition:

The exhibit scheduled to open on March 23rd 2007, will serve as documentation for Peer2Peer Izmir Workshop and associated activities held February 22-25, 2007 at K2 Contemporary Art Center.

Exhibition focuses on the way participating artists perceive the concept peer2peer and other closely related concepts. During the exhibition, written and visual material along with sound recordings, being results of collective thinking and produced as part of personal projects and presentations by Swedish, Finnish and Turkish artists, will be presented to audience in the gallery space.

Exhibition aims to bring together referential frames and conclusions of participating artist through their work dealing with concept of peer2peer, while at the same time emphasizing the experiential process along with differences and similarities between these artists. In this respect, it translocates a likely discussion on peer2peer systems concerning unmediated and unrestricted distribution to a sociological dimension, and aims to redefine it within artistic practice.

About Peer2peer:

As a term originated in communications technology, peer2peer stands for person to person data transfer. It offers a philosophy of free distribution and sharing against monopolized conventional distribution channels. As in the cases of peer2peer software, like Kazaa, Limewire and Emule, which offer unmediated sharing through a common protocol, they offer an opportunity to question how democratic information production and distribution means are.

(translated by Taylan Özdere)

Check out my Slide Show!

2007-03-13T17:44:00.001+02:00

Mercek - Mercimek: Başka Şehir/Ali Cherri/Nur Muşkara

2007-03-10T14:30:00.000+02:00

07.03.2007 - 15.04.2007 / Sabancı Üniversitesi Kasa Galeri

Çocukluk ve ergenliğini Lübnan iç savaşı (1974-1991) esnasında yaşayan Ali Cherri, Un Cercle autour du Soleil/A Circle around the Sun (2005) videosunda, savaşın gündelik yaşamın bir parçası olduğu, savaş deneyiminin artık ve mutlaka travmatik olarak tanımlanamayacağı Beyrutu, savaşın sona erdiğini öğrendiğinde içine düştüğü beklenmedik güvensizlik duygusunu yıllar sonra tekrar kurguluyor. Kişisel bir hikayeyi ve o kentte yaşayanların kolaylıkla tanıyacağı ardı arkası kesilmeyen çirkin kentsel dokuyu bir araya getirerek, savaşla yaşama deneyimini hissettirmek için bir dil bulmaya çalışıyor.

Nur Muşkaranın İzmirde çektiği fotoğraflarıysa, neredeyse gerçeküstü bir etkiyi yaratmaya başlıyor. Özellikle büyük kentlerde, bir yerden bir yere gitmek başlı başına bir seyahat sayılabileceği halde, çoğu zaman yoldan çok, varılacak yer ve sonrası yol boyu yolcuyu meşgul eder. Muşkaranın fotoğrafları, kentin içinde her gün yaptığımız fakat belki ancak fotoğraflandığında inanacağımız bir tanıklığı belgeliyor.

Ali Cherri, Beyrut, 1976, American University in Beirut Grafik tasarım bölümünden mezun oldu (2000). Yüksek lisans derecesini Performing Arts alanında DasArtsda (Amsterdam) tamamladı. Burada, As Dead as Ever (ders/performans, 2002) ,RedRum (Guy Amitai ile video enstalasyon, 2003) ve Un Cercle Autour du Soleil (video,2005) (FAAP dijital sanatlar ödülü, VideoBrazil, Sao Paulo - Brazil) üretti.

Give me a body then(performans, 2005) isimli işini Diskurs 05 genç performans sanat festivali Giessen Almanyada ve Home Works III a forum on cultural practices Beyrutta gösterdi. Halen VideoBrazil kapsamında Sao Pauloda bir art residency programına katılmaktadır.

Nur Muşkara, İzmir'de yaşıyor ve çalışıyor. Eğitimine Ankara'da başlayıp, Paris'te devam etti. 2004 Dokuz Eylül ÜniversitesiGüzel Sanatlar- Resim Bölümü mezunu.

Katıldığı sergiler:
2006- "Değişirsem Korkma". Kişisel sergi. K2 Oda sergisi. Kardıçalıhan- İzmir.
2006- "Sıradan Yansıyanlar". Proje: Philippine Hoegen, Sylvia Kouvalis. K2 Sanat Galerisi. Kardıçalıhan- İzmir.
2006- "Misafir Odası/ Proje 03". Proje: Dokuz Eylül Üniv. Öğretim Görevlisi Borga Kantürk. Ege Üniv. Atatürk Kültür Merkezi- İzmir.
2004- "Çatı" Karma sergi. Proje: Dokuz Eylül Üniv. Doç.Murat Özdemir. Kardıçalıhan- İzmir.

Sergi tarihleri :
7 Mart - 15 Nisan 2007
Açılış: 7 Mart Çarşamba, 18:30

http://kasagaleri.sabanciuniv.edu/07mercekmercimek.html

At, Silah, Sony

2007-02-20T14:59:00.000+02:00

EGE ÜNİVERSİTESİ A.K.M.
EGE ART ETKİNLİKLERİ

Misafir Odası: Proje 04:
Esra Okyay: “At, Silah, Sony” (*)
Tarihler:22 Şubat – 08 Mart 2007

Açılış: 22 Şubat 2007, Perşembe, saat: 17.30- 19.30
Söyleşi: 01 Mart 2007, Perşembe

Misafir Odası etkinlikleri Esra OKYAY’ın 22 Şubat Perşembe akşamı açılacak “At, Silah, Sony” başlıklı sergisiyle sona eriyor. Esra Okyay’in son dönemde ürettiği 14 adet suluboya resimden oluşan düzenlemesi, gündelik yaşama dair, anı niteliğindeki mizansenlerden oluşmakta. Sanatçının konu ettiği bu mizansenler, ataerkil bir gelenekten gelmiş, örflerine bağlı, erkek merkezli bir aile stereo-tipinin öz yaşam öyküsel görüntülerden yola çıkıyor. Okyay, Türkiye’de televizyonun, dizileri, yarışma programları ve talk-showları ile son yıllarda merkezine aldığı tutucu ve erkek egemen yaşam biçiminin reklamlaştırdığı bir yaşam tarzını resmediyor. Rastlantı sonucu ulaştığı bir web sitesinin içeriğinden çekip alarak resimleştirdiği “bir grup orta yaşlı erkek figürün, makul-hayatı; hiç fantastik olmayan, hiç çekici olmayan, hiç haz verici olmayan şekilde karşımıza çıkıyor. Ve burada sadece oldukları gibi ve sanatçısı tarafından bir seri olarak özveriyle betimlenmişler. Bu resimleme çabası Flaman ekolü gündelik hayat resimlerinden Courbet’ gerçekçiliğine , 1960 sonrası yeni gerçekçiliğin beslediği resim sanatı geleneğinden, bugünün Türkiyesi’nde televizyon, internet ve sosyal hayat ile olan ilişki üzerinden “muhafazakar-maço erkeğin dünyasına” yeni-gerçekçi bir pencere açıyor.

Teknoloji ile barışık kalmanın yanında, milli-maço geleneklerini de sürdürmekten kendisini alıkoyamayan bir mix-kültüre dair karakterlerin, televizyonun ve internetin her alanına ayan-beyan hakim olması sonucu, karşımıza çıkan bu maruz kalma noktası sanatçının kaçınılmaz şekilde odağı oluyor. Okyay yaptığı bu resim-düzenlemesi ile günümüz resim sanatı içerisinde hem de buralı bir gerçekçilik anlayışını gündeme yeniden taşırken internet, televizyon ve yeni medyalar ile resim sanatının genişleyen bu alanı çerçevesinde “neyin resminin yapılabilirliği?” konusu üzerinden tartışmalara dahil olabileceğimiz bir yerde duruyor. Sergi, 8 mart 2007 tarihine kadar izlenime açık olacak. Esra Okyay tarafından gerçekleştirilecek sanatçı söyleşisi ise 1 mart 2007, perşembe günü saat 18.30’dadır.

Borga Kantürk

(*) Sergi ismi için Adnan Yıldız’a teşekkür ederiz.

“The Horse,The Gun, Sony” (*)

Esra Okyay
Guest Room/ Project 04
Exhibition Dates: February 22 – March 08 2007

Opening: February 22nd, Opening,17.30- 19.30
Artist Talk: March 01 2007, Tuesday, 18:30
Events of the Guest Room Project, with the support of Ege University, will draw to an end with the exhibition of Esra Okyay: “Horse, Gun and Sony”. The artist’s istallation of 14 water colour pictures are composed of the mise-en-scene of the everyday life.

The subject matter of the artist is the stereotype male mise en scenes, belonging to a patriarchal family traditionals. Through her pictures, Esra Okyay explores a conservative and patriarchal life-style which has been emerged recently in the media,throuh the male-centered television series, programs and talk shows.

Borga Kanturk

(*)Original name of the exhibition from Adnan Yılmaz.

Leyla Gediz K2'de

2007-02-15T13:51:00.000+02:00

13-14 Şubat tarihleri arasında K2'ye gelen Leyla Gediz, atölye ziyaretleri gerçekleştirerek sanatçılarla buluştu. K2 ekibiyle görüş ve deneyimlerini paylaşmaktan çekinmeyen sanatçıya samimiyeti ve enerjisi için teşekkür ederiz.

P2p İzmir: Workshop at K2 Izmir, 22nd-25th February 2007

2007-02-12T12:31:00.000+02:00

Participants from SE/FI:

Anna Ådahl: http://www.annaadahl.com/

Richard Widerberg: http://www.riwid.net/

Andrew Paterson :http://mlab.uiah.fi/~apaterso/

Veronica Wiman: http://epart.epo.org/exhibition/check-in/curators/veronica.wiman/index.en.php

P2p İzmir: Workshop at K2 Izmir, 22nd-25th February 2007

2007-02-12T12:08:00.000+02:00

The peer2peer workshop in Izmir invites participating artists from Finland, Sweden, Denmark and Turkey, to explore material and human parables extending from the terminology of file-sharing and open collaborative networking.
During a 4 day workshop we will build our “site”. This will act as an experimental structure to invite continued meetings and practice. Participating workshop peers will suggest a “production/activity” to be executed and developed collaboratively in dialogue at site.

Issues and topics to explore in relation: open and closed peer structures for sharing of im/material goods, client-server/peer relations, personal experience of collaborations, political-economical realities of open source culture

http://peer2peer.stikipad.com/home/

DUYURU:

2007-02-02T17:02:00.000+02:00

13. Avrupalı ve Akdenizli Genç Sanatçılar Bienali’ne katılım için geri sayım başladı.
İskenderiye, Türkiye’den genç sanatçıları bekliyor

Başvurular 15 Ocak’ta başladı.
Sabancı Üniversitesi bu yıl 25 Ekim- 4 Kasım 2007 tarihleri arasında Mısır’ın İskenderiye kentinde yapılacak olan 13. Avrupalı ve Akdenizli Genç Sanatçılar Bienali’ne (http://www.bjcem.org/en/alexandria2007/) Türkiye’den katılacak yapıtları belirlemek üzere seçmelere başlıyor. Eser seçimleri, uluslararası bienal komitesi üyesi olan Sabancı Üniversitesi’nin oluşturacağı bir komisyon tarafından yürütülecek.
Ana amacı Akdeniz bölgesindeki ülkeler ve kültürel kurumlararası ilişkileri güçlendirmek olan bienalin teması ‘doğru zaman; değişimin mümkün olduğu an’ anlamına gelen Yunanca ‘kairos’ kelimesi çerçevesinde belirlendi.

13. Avrupalı ve Akdenizli Genç Sanatçılar Bienali’ne Türkiye’den katılmak isteyen sanatçılar, eserlerini görsel sanatlar (resim, heykel, gravür, fotoğraf, enstalasyon, performans, video-art, çizgi roman, multimedya, webart), uygulamalı sanatlar (görsel tasarım, web tasarımı, dijital sanat) ve müzik (rock, pop, caz, folk/etno, çağdaş, elektronik) olmak üzere üç ana sanat dalında gönderebilecek. Bienal’e sunulan eserlerin sayıları Uluslararası Bienal Komitesi tarafından belirlenecek. Genç sanatçıların katılımı Bienal’e katılan yönetimlerin ya da kurumların var olduğu bölgelerde yerel seçmeler yoluyla gerçekleştirilecek.

15 Ocak – 31 Mart 2007 tarihleri arasında başvuruların yapılacağı
Bienal’e katılmak isteyen sanatçılar, Bienal Şartnamesi ve başvuru formunu
http://kasagaleri.sabanciuniv.edu adresinden edinebilir.

Başvurular ve bilgi için:
Kasa Galeri Sabancı Üniversitesi İletişim Merkezi, Bankalar Cad. No:2, Karaköy/ İstanbul
Tel: 0212 292 4939/1508 (hafta içi 13:00-17:00)

k2 web sitesi artık aktif / k2 web site online!

2007-01-26T19:24:00.000+02:00

www.k2org.com

adresi sonunda aktif ve güncellenebilir, arşivdeki etkinlilere ulaşmak için yukarıdaki linki ziyaret edebilirsiniz.

From now on the website of K2 is active and you can check out the events archive from the link above.

K2'de Sergi / Exhibition in K2

2007-01-14T14:07:00.000+02:00

"Kırmızı Oda", "Kırmızı Oda/Sekanslar"
"Red Room", "Red Room/Sequences"

Çağrı Saray

K2 Galeri 15 Ocak-5 Şubat 2007
Açılış: 15 Ocak 2007 Pazartesi, 18:00
K2 Galley January 15-February 5 2007
Opening: January 15 2007, Monday, 18:00

“Kırmızı Oda” ve “Kırmızı Oda/Sekanslar”

“Kırmızı Oda”, hikayesi kavramlardan veya günümüz sanatının sorunlarından kilometrelerce uzakta, klişe sayılabilecek underground-polisiye bir hikayeyi içeriyor.

Tek bir videodan oluşan, fakat, temel olarak bir filme dair tüm unsurları içinde barındıran Kırmızı Oda, izleyiciye filmi hayaletmek ve yeniden inşa etmek gibi çok özel bir olanak sunuyor.

“Kırmızı Oda/Sekanslar” adlı iş ise, Kırmızı Oda’nın sadece senaryodan oluşan yapısına karşın, çizgi roman diliyle yeniden oluşturulmuş sekansları izleyiciye sunarak, filmi kendi yönlendiriciliği bağlamında yeniden kurmaya çağırıyor.

“Kırmızı Oda” ve “Kırmızı Oda/Sekanslar”, sinema ve günümüz sanatı arasında kurulu olan organik ilişki bağlamında, sinemanın kuramsal özelliklerinin yanı sıra film izleme pratiğini de yeniden şekillendirmektedir. Sinema izleyicisinin gözlerini hareket ettirmesi ve bunun devamında gerçekleştirdiği başını çevirme gereksinimine karşı, günümüz sanatında bir yapıt izleyiciye hareket etme; yürüme, eğilme, dokunma, koklama gibi sınırsız olanaklar sunar. Kırmızı Oda/Sekanslar adlı yapıtta ise, izleyicinin dolaşması; artık bir tür ‘film izleme mekanı’ olarak tanımlamaktan çekinmeyeceğimiz sergi mekanında yapıtı/filmi belli bir eylemsellikte ve belli bir dizge içerisinde izleme durumu söz konusudur. Bir çağdaş sanat işi veya bir film olma ikileminin tam ortasında duran Kırmızı Oda/Sekanslar’ın “Kırmızı Oda” adlı işten en temel farkı ve film izleme edimi açısından sağladığı en büyük olanak; sadece hareket halinde izlenebilecek bir film önerisi olmasıdır.

***

“Red Room” and “Red Room/Sequences”

“Red Room” tells an underground-detective story, in which the narration is far from conceptions and the problems engaged with contemporary art.

“Red Room”, the video, which involves all the basic elements of a movie, gives audience the chance to imagine and to reconstruct the film.

“Red Room/Sequences” presents the sequences of a movie using the imagery of comic books. Despite the the “The Red Room”s manuscriptal structure, it encourages the viewer to rebuild the film.

“Red Room” and “Red Room/Sequences” reconstitutes the practice of film watching as well as implying the cinema’s theoretical nature, in the means of organic relationships between cinema and contemporary art. While cinema demands the viewer to follow up the scenes, to move the eyes and the head, a contemporary artwork offers many possibilities such as walking into, bending, touching and smelling. “Red Room/Sequences” gives the viewer the chance to watch the work/movie in a venue that is similar to a movie theatre, and also to view it in a particular motion around the work. In this manner “Red Room/Sequences”, which stands in the dilemma of a contemporary art work and a film, creates a possibility of watching a film not only in the means of an ordinary theatre but in the means of experiencing an art work.

K2'de Söyleşi

2007-01-06T14:08:00.000+02:00

"Sanatta Hayatta Kalma Stratejileri, Roller ve Modeller"

Konuşmacı: Adnan Yıldız

En son Kasa Galeri'de açılacak olan Sonsuz Olasılıklar"ın küratörlüğünü üstlenen Adnan Yıldız, çalışmalarına Stokholm, Curatorial Lab'de devam etmektedir.

"Survival Strategies, Roles and Models in Art"

Adnan Yıldız

Adnan Yıldız works as an independent curator and has been in the residency of Curatorial Lab in Stocholm. His last project "Endless Possibilities" will be opened at the !0th of January in Kasa Gallery, Istanbul.

12 Ocak 2007 Cuma, 17:30 / January 12.2007, Friday, 17:30

K2'de Sanatçı Konuşması

2006-12-22T13:07:00.000+02:00

>16 Ocak 2007

Sanatçı Konuşmaları: Aslı Çavuşoğlu

1982 İstanbul doğumlu sanatçı Marmara Üniversitesi Sinema ve Televizyon Bölümü mezunu.
Çalışmalarını bir senedir İstanbul Platform Garanti Güncel Sanat Merkezi'nde İstanbul Misafirleri Programı kapsamında sürdüren Aslı Çavuşoğlu en son Masa'da "Caiet de Geografie" isimli, Romanya'da geçirdiği 2 aylık zamanını, turistler sayesinde Komünizm Müzesi haline gelmiş bir Balkan ülkesi deneyimini aktardığı işini sergiledi.
Sanatçı Ocak Ayı sanatçı konuşmaları kapsamında çalışmalarıyla ilgili bir sunum gerçekleştirecek.

******

> January 15th 2007 Artist Talks: Aslı Çavusoğlu

1982 born artist has been graduated from the Cinema & Television Department of Marmara University. Cavuşoglu, who has been in the residency program of the Platform Garanti Contemporary Art Center for a year, has recently showed her book; “Caiet de Geografie” in Masa Contemporary Art Venue. In “Caiet de Geografie”, the artist indicates her experiences of the two months residency program in Romania, and explores a Balkanian country that has became an open Post Comunism Museum.
The artist is going to make a presentation about her recent and previous works and talk about her practices.

Nur MUSKARA

2006-12-13T17:02:00.000+02:00

Misafir Odası:Proje 03/ Guest Room:Project 03

2006-12-13T16:55:00.000+02:00

Misafir odası/proje 03 Guest Room/Project 03

Nur Muşkara

14/10/2006-28/10/2006

Açılış: 14 Aralık 2006, Perşembe
Saat:18.30

Opening: 14 December 2006, Thursday ,18.30

Sanatçı Konuşması: 26 Aralık 2006, Salı
Saat:18.00

Artist Talk: 26 December 2006, Tuesday, 18.00

Misafir Odası sergileri projenin 3. Ayağı olan Nur Muşkara Sergisiyle devam ediyor.

Halil Vurucuoğlu ve Bahar Oganer’in katılımıyla gerçekleşen ikinci sergiden sonra yeni sergi de kent coğrafyasına dair bir bakışı gündeme getirmekte.

Nur Muşkara’nın fotoğrafik imge seçimleri içerisinde izleyiciyi çok da aşina olduğu kentsel görüntülere yeniden bakmaya iten bir şey var. Nedir bu? Bir şekilde modern şehir yaşantısını yeniden deneyimleyebilmek. Nur’un işerinde, kent, alıştığımız ana alterler ya da damarlarda akmaz, o tamamen farklı güzergâhlar ve rotalar çizmektedir izleyiciye, ya da hergün önünden geçtigimiz caddeye farklı bir biçimde bakmayı önerir. Bunu yaparken Nur bir belge fotografçısıyla, bir 19.yy flaneur’ü arasında durur, kent içerisinde serbest bir biçimde sürüklenir ve onu bir oyun alanı olarak yeniden kurgular.

İşlek bir liman şehrinin körfezinde denize girenler, atık kâğıt-cam toplanan çöp arabasından çıkan çocuklar, Nur bir biçimde izleyiciyi de bu fotograflardaki oyuna ortak eder. Sanatçı işlerini “ilgimi çekenler kente dair sistemin ürettiği, onun bünyesinde fakat ona rağmen ve ona karşı olan varolma biçimleri” olarak tanımlarken şehirde farklı bir biçimde varolma olanakları üzerinde durmaktadır.

Nur Muşkara’nın işlerini sadece bir tespit olarak değil sanatçının şehirde dolanma ve kendine özgü bir kent haritası çıkarma adına gerçekleştirdiği performansların fotografik belgelenmesi olarak da bakılabilir. Ancak fotograflarda da izleyiciyi bekleyen bir takım oyunlar var. Terkedilmiş eski havagazı fabrikası, mağrur bir şato gibi görkemli bir panoramada yeralmakta fakat sadece bu da değil işin ismi de Nur’un burası için düşündüğü farklı şeyler de olduğunun ipuçlarını verir; “Annem çay yapmış”

Sanatçı kentin bir zamanlar işlek ve yaşayan fakat şimdilerde merkezden uzaklaştırılmış ve tekinsizleştirilmiş mekânları için çok da evcil bir dille yazdığı bu slogan ufak bir oyun ve umudu da barındırır ve izleyiciyi de bu coğrafi deneyime davet eder.

“Misafir Odası Projesi”, güncel sanatın İzmir çapında disiplinler arası sınırlama getirmeksizin sunumlarına olanak vermek adına AKM ile ortak geliştirilmiş bir projedir. Bu kapsamda mekan, fotoğraf sanatından, video çalışmalara, resim sanatının güncel örneklerine, çizimden, enstalasyona kadar vizyonu olabildiğince açık ve dinamik bir yapının ev sahipliğini hedeflemektedir.

****

The 3rd Episode of the Guest Room hosts the exhibition of Nur Muşkara.

After the 2nd exhibition with Halil Vurucuoğlu and Bahar Oganer, this new exhibition also focuses on the different zones of the contemporary city geography.

In the photographic work of Nur Muşkara, there is something which urges the audience to relook at the very familiar contemporary city imagery. What is the motive here? In the opportunity to re-experience contemporary city life. In the works of Nur, city doesn’t flow in the frequent vessels and arteries but it draws the audience to different routes and offers us to relook at the common places with a newer gaze. With doing this Nur stands in a point between a documentary photographer and a 19th century flaneur; she drifts in the city freely and reconstructs it as a playground.

With the use of images like, people swimming in the bay of a busy commercial city, boys getting out of a scavengers trolley, Nur challenges the viewer with the exceptional occasions and games within these phorograps. “What draws my attention here, are the conformations, which are the unwanted results of the contemporary city, but survive despite this system” by characterising her works with these remarks, the artist emphasises the alternative ways of existance in the city life.

The works of Nur Muskara can be read not only as fixation of situations and things which eludes our notice, but also a photographic documentation of her walks in the city in order to make an alternative city map. Besides there are some tricks and games, awaiting the viewer, in these images. The abondened gas factory, has not only been portrait as a vain castle, standing in a splendid panorama but also its title is a tricky one: “My mother has made the tea”

These causy remarks for places, that used to be busy and standing but now decentralised and uncanny, bears a playful hope, and encourages the viewer to redefine city maps and zones.

“The Guest Room Project”, which is a collaborative event with AKM, aims to create an open platform for young cotemporary artists to present and to discuss about their practices.

Halil VURUCUOGLU & Bahar OGANER

2006-11-27T13:16:00.000+02:00

Misafir Odası:Proje 02 / Guest Room:Project 02

2006-11-24T18:29:00.000+02:00

Misafir Odası/ Proje 02

Bahar Oganer_Halil Vurucuoğlu

Açılış: 23.11.2006

Tarihler:23.11.2006-7.12.2006

Sanatçı Konuşmaları:30. 11. 2006, Perşembe, 18:00

Misafir Odası etkinlikleri, Başak Özkutlu’yu konuk ettiği ilk sergisi sonrası, İzmir’li genç sanatçılar Bahar Oğaner ve Halil Vurucuoğlu’nun ortak projesi ile devam ediyor. Projenin bu ayağı ilk sergiden farklı olarak, bu iki genç sanatçının kişisel üretimlerini, izleyicilere, yapıtları birbirlerinden ayırmaksızın açık bir alan dahilinde sunacak.

Genellikle “birey, gündelik hayat, kent,sokak” üzerinden hareketle, kendi varoluşlarını sanat üretimlerini bu iletişim bölgesi üzerinden kuran, çalışmalarındaki görselliği bu bölgelere odaklayan iki farklı kişinin ortak olarak sunulduğu bir sergi hedeflenmekte.Tıpkı Sokaktaki, kolektif, karmaşık ve bütünüyle kabul edip içerisinde bulunduğumuz yapıda olduğu gibi.

Sergi kentli olma durumu ve şehir yaşantısını, hayatımızı sürdürdüğümüz şehir (lokal ) üzerinden, genele (evrensel anlamda) “kent” kavramına, sadece uzlaşmacı açıdan bakmadan, negatif ve sorunlu yönlerini de es geçmeden odaklanıyor. Amaç, izleyiciyi, temiz, steril galeri mekanında, bu gürültülü yapıya, iki genç sanatçının vizyonu dahilinde tanık etmek. Bu şekilde de sanatçıların yönlendirmeleriyle sayesinde kent ve günlük yaşam pratiklerini İzmir izleyicisine yeniden hatırlatmayı amaçlıyor. Sergi ile gerçekleşecek ilk buluşma sonrasında, 30 Kasım 2006 tarihinde yapılacak sanatçı söyleşisi ile de sanatçıların açtığı aralıktan bu konu üzerinde gereken tartışmayı başlatmayı hedefliyor.

GuestRoom/ Project 02

Bahar Oganer_Halil Vurucuoğlu

Opening: 23.11.2006

Dates:23.11.2006-7.12.2006

Arists Talks: Thursday 30. 11. 2006, 18:00

After the first exhibition with Başak Özkutlu, Guest Room carries on with the collaborative project of the artists Bahar Oganer and Halil Vurucuoğlu. Unlike the first exhibition, this episode of the project presents the works of these two young artists together within an open venue.

The second project of the Guest Room aims to gather these two different artists, who mainly focuses on “individual, everyday life, city ad streets” in their works. The exhibition offers a construction as in the daily life, the complexity, collectivity and the cacaphony of the streets of the streets.

The exhibition points out the notion of “city” through varios means, such as the local, the common and global concerning the negative and the positive senses as well. The project confronts the audience with these issues in the white and strile venue of the gallery space throug the visions of these two artists.

After the exhibition, the artists will talk about their practices and the means of aproaching the city in the contemporary.

“The Guest Room Project”, which is a collaborative event with AKM, aims to create an open platform for young cotemporary artists to present and to discuss about their practices.

Kasım Ayı Sanatçı Konuşmaları

2006-11-14T23:37:00.000+02:00

Kasım Ayı Sanatçı Konuşmaları :

Konuşmacılar: Başak Özkutlu, Esra Okyay

AKM işbirliğiyle gerçekleştirilen "Misafir Odası" sergilerinden ilkinin
katılımcısı olan Başak Özkutlu, çalışmalarıyla ilgili konuşuyor.

Yer: Ege Üniversitesi AKM
15/11/2006 Çarşamba 18:00

*******

Artist Talks November:

Başak Özkutlu, Esra Okyay

The first participant of the Guest Room project, realised with
the collaboration of AKM, Başak Özkutlu talks about her works.

Ege University AKM
Wednesday 15/11/2006 18:00

Kasım Ayı Sanatçı Konuşmaları:

2006-11-12T15:58:00.000+02:00

K2 Kasım ayı sanatçı konuşmalarına 3 misafir sanatçı ile devam ediyor:

Şu an Bilgi universitesinin sağladığı misafir sanatçı programı ile Türkiye'de bulunmakta olan Danimarkalı sanatçı Christian Hillesø, IASPIS / Garanti Platform Güncel sanat merkezi misafir sanatçı programı ile İstanbul'da bulunan, aynı zamanda Platform Galeri'de gectigimiz ay
sergilenen "Hepimiz Kristof Kolomb' a güldük" adlı serginin
katılımcısı Runo Lagomarsino(İsveç) ile Kristina Ask (Kopenhag) sanatçı ve yazar.
Sanatçılar hem kendi çalışmaları hem de Kuzey Avrupa'daki Güncel Sanat pratikleri ve eğilimler konularında bilgi verecekler.

Tarih:14 Kasım Salı 2006
18:30
Yer: K2 Galeri

(Oturumlar izleyicilere açıktır.)

***********

K2 continues the Artists Talks in November, with 3 guest artists:

Christian Hillesø(Danemark) who came to İstanbul within the framework of Bilgi University's program for guest artists, Runo Lagomarsino(Sweden) participant of "We all Laughed at Christopher Columbus" in Platform Gallery, also a guest artist of the IASPIS/PlatformGaranti residency program, Kristina Ask (Copenhagen)
Artists will talk about the art scene and the contemporary trends in the North Europe.

Tuesday, November 14th 2006
18:30
K2 Gallery

2006-11-03T18:27:00.000+02:00

2006-11-03T16:06:00.001+02:00

P U B L I C T R A N S F E R

Sanatçılar Artists:

Matthias Schamp, Max Sudhues, Heike Weber

MATTHIAS SCHAMP

Matthias Schamp, born in 1964, studied art history and philosophy at the Ruhr University in Bochum from 1982-1991. From 1991-1996, he was publisher of the ‘NON(+)ULTRA Zeitschrift für syntaktische Konfusion’ and from 1995-1996 one of the ideagivers and manager of a 14-part event series in Kunsthaus Essen. A lectureship took him to the Bauhaus University in Weimar in 2003. Matthias Schamp has been awarded various prizes, he received the Special Prize of the Gladbeck City in the W.-Zimolong competition in 1993 and the Process Organization Prize awarded by the Art Seminar of the Independent College in Metzingen in 1998. In the same year, he gave a guest performance within the scope of a scholarship at the Artists Village Schöppingen, further scholarship took him, for example, as Artist in Residence at the Northern Gallery for Contemporary Art, to Sunderland (UK) in 2000 and the Artists’ House Kloster Cismar in Schleswig-Holstein in 2004

MAX SUDHUES

Max Sudhues was born in Münster in 1977. He studied Free Art at the Academy of Arts in Münster from 1999-2005 and was Master Class Student under Prof. Timm Ulrichs. He completed a guest term under Thomas Bayrle at the Städelschule in Frankfurt am Main in 2002/2003. In 2002, he was guest artist in Reykjavík within the scope of a European scholarship from the Academy of Arts in Münster. In addition to a sponsorship for a period abroad from the NRW Art Foundation in 2006, post graduate studies at the HISK (Hoger Instituut voor Schone Kunsten) will take him to Antwerp until 2007. In 2005 Max Sudhues has received two awards, he received the ‘Tim-und-Struppi’ prize and was an award winner of the 17th national ‘Art Students Exhibit’ (Kunststudenten stellen aus) competiton, in the Art and Exhibition Hall of Germany in Bonn. Max Sudhues lives and works in Münster and Antwerp.

HEIKE WEBER

Heike Weber was born in Siegen in 1962. She started her Design studies at the Aachen University of applied sciences in 1981 and graduated in 1986. In 1993, she accepted an invitation to work as an Artist in Residence at the Glasgow School of Art where she also worked as a guest lecturer in 1994. This was followed by a number of scholarships in Germany and abroad, first at the Research Institute for Inter-Culture in Seoul (Korea) in 1997 and at Haus Lukas in Ahrenshoop in 1998. A work scholarship of the Bonn Art Fund 2001 was followed by a scholarship of the state of North Rhine Westphalia (NRW) at Schloss Ringenberg in 2002 and a work scholarship of the NRW Art Foundation in 2003. In 2004, she first accepted a scholarship of the Barkenhoff Foundation at the artists’ houses of Worpswede and thereafter was Artist in Residence guest of the Chinati Foundation in Marfa, Texas (USA). Further scholarships took her to Casa Baldi in Olevano Romano (Italy) in 2005 and to the North Rhine Westphalian Artists’ Village Schöppingen in 2006.

daha detaylı bilgi için
for more information

http://www.nrw-kultur.de

2006-11-03T15:01:00.000+02:00

K2 Sanatçı Konuşmaları:

P U B L I C T R A N S F E R

Transfer uluslararası sanat ve sanatçı değişim programı çerçevesinde Türkiye'ye gelen Almanyalı sanatçılar Matthias Schamp, Max Sudhues ve Heike Weber K2'de genç sanatçılar ve sanatseverlerle deneyimlerini paylaşacak.
Sanatçılar söz alarak, sanat uzmanlarıyla işledikleri konular, kullandıkları teknikler ve aynı zamanda Almanya'daki genç sanat dünyasında var olan sanat eğilimleri trendler ve ve perspektifler üzerine konuşacaklar.

11 Kasım 2006 Cumartesi
K2 Kafeterya

Sanatçılarla Konuşma: Matthias Schamp, Max Sudhues ve Heike Weber
Oturumu Yöneten: Elmas Deniz

K2 Artist Talks

P U B L I C T R A N S F E R

Due to the scope of the Transfer International Art and Artists Exchange Program German artists Matthias Schamp, Max Sudhues and Heike Weber come together with young artists and share their experiences in an artist-talk in K2.
The Artists are going to discuss their themes and techniques, as well as movements, trends and prospects circulating in the young German art-scene.

November 11 2006 Saturday
K2 Cafeteria

Artist- Talk: Matthias Schamp, Max Sudhues ve Heike Weber
Presentation: Elmas Deniz

2006-11-02T18:54:00.000+02:00

Transfer Uluslararası Sanat ve Sanatçı Değişim Programı

Transfer projesi, 1990 yılından beri uluslarası bir sanat ve sanatçı değişim programı olarak KRV Kültür sekreterliği tarafından değişik partner ülkeler ve değişik kültür kurumlarıyla KRV'de düzenlenmektedir. İsrail, İspanya'nın bazı bölgeleri ve Polonya ile yapılan üç Transfer projesinden sonra, 2005 yılında başlayıp bir kaç yıl sürecek olan bu uluslararası işbirliği projesinin merkezinde şimdi Türkiye bulunmaktadır.

KRV'dan Ludwig Forum Aachen, Bochum Müzesi ve Münster Çağdaş Sanatlar Müzesi; Türkiye'den ise Bilgi Üniversitesi ile bu üniversiteye ait yeni bir kültür merkezi olan santral-istanbul'un partner olarak katıldığı Transfer projesi, Türkiye'deki Goethe Enstitüleri ve İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı tarafından da desteklenmektedir. Ayrıca Ankara, İzmir ve Diyarbakır gibi Türkiye'nin diğer şehirlerinde de etkinlikler planlanmaktadır.

Aralık 2005'te partner kurumların da katılımıyla her iki ülkeden oluşan bir jüri, 100'deb fazla başvuruyu değerlendirerek Türkiye ve Almanya'da yedişer sanatçıyı seçmek üzere bir araya geldi.

Tüm sanatçıların Mart 2006'da KRV'ya gerçekleştirdikleri kısa bir ziyaret ve katıldıkları toplntılardan sonra Türkiye'li sanatçılar 2006 Haziran ve Temmuz aylarında Kuzey Ren Vestfalya'nın partner şehirlerinde çalışma amaçlı aklmak üzere davet edildiler.

Kuzey ren Vestfalya'lı sanatçılar 2006 Ekim ve Kasım aylarında Türkiye'deki partner şehirlere gidecekler.

Küratörlerin(Türkiye'de Şubat 2007, Almanya'da Mart 2007) gerçekleştirecekleri atölye gezilerinden sonra sanatçıların eserleri büyük sergilerde gösterime sunulacaktır: Eylül 2007'den Kasım 2007'ye kadar KRV'da, Aralık 2007'den Ocak 2008'e kadar Türkiye'de. Bu yaratıcı değişim programı ayrıca bir katalogda belgesel şeklinde sunulacaktır.

Tüm bunlara ek olarak yerel sanat dernekleri, yüksek okullar ve diğer kültür kurumlarıyla verimli bir işbirliği çerçevesinde başka etkinlikler de düzenlenecektir.

*****

Transfer The International Art and Artists Exchange Program

Transfer is an international art and artists exchange program organized by the NRW KULTURsekretariat (Cultural Secretariat of North Rhine-Westphalia) since 1990 in collaboration with changing partner countries and particular culture partners in North Rhine-Westphalia. Since 2005 the focus of this multi-year international cooperation project is on Turkey.

Participating in North Rhine-Westphalia are Ludwig Forum in Aachen, Museum Bochum and Münster Gallery for Contemporary Art. As partners on the Turkish side, in Istanbul, Istanbul Bilgi University and its new cultural site Santral Istanbul are involved. Transfer is also supported by the Turkish Goethe Institutes and Istanbul Foundation for Culture and Arts. Small-scale events are planned in other Turkish cities like Ankara, Izmir and Diyarbakir.

In December 2005, the binational Jury and the partner institutions met in Istanbul in order to select seven artists from Turkey and Germany from over 100 applicants.

After a short welcoming and the presentation of the selected artists in North Rhine-Westphalia in March 2006, the selected Turkish artists were invited for an artist residency from June to July 2006 in the participating North Rhine-Westphalian cities.

The North Rhine-Westphalian artists are residing in the Turkish partner cities in October and November 2006.

After the studio visits of the curators have taken place (February 2007 in Turkey, March 2007 in Germany) works of all artists will subsequently be shown in large exhibitions: from September to November 2007 in North Rhine Westphalia and from December 2007 to January 2008 in Turkey. A catalogue will document the creative exchange process.

Supplementary cultural events have also been scheduled – in productive cooperation with local art associations, universities and cultural institutions.

Açılış: 'One Minute Izmir', 03 Kasim Cuma 18.00

2006-10-31T18:42:00.000+02:00

'One Minute İzmir'
(Bir dakikalık videolar )

Katılımcılar:
Uygar Özel , Aslı Ceren Bozatlı, Tufan Baltalar,
Borga Kantürk Özlem Uzun, Nejat Satı, Özgür Yaşaroğlu,
Merve Şendil, Başak Özkutlu, Ayşe Değirmencioğlu,
Lionelle Sabatte, Hakan Kırdar, Levent Çetin
Elçin Ekinci, Yaprak Oğuz, Vatos, Philippine Hoegen

03 Kasım 2006-20 Kasım 2006

"One Minute İzmir" 03.11.2006, 18.00

2006-10-14T15:21:00.001+03:00

K2 Video Festivali 01:
One Minute Izmir
Yer: K2 Galeri
Açılış Kokteyli: 03 Kasım 2006, Cuma, 18.00
03 - 2o Kasım 2006

K2 Video Festival 01:
One Minute Izmir
Place: K2 gallery
Opening: 03 November 2006, Friday, 18.00
03- 20 November 2006

Finishing party..

2006-10-03T22:39:00.001+03:00

2006-10-03T22:39:00.000+03:00

"Sıradandan Yansıyanlar",Bölüm 5
"distilled", Section 5
Sanatçılar / Artists:
Anneke a.de Boer,Lon Robbe,Martina Wolf,Neriman Polat

2006-09-26T17:20:00.000+03:00

"Sıradandan Yansıyanlar", Bölüm4
"distilled", Section four

tarihler/date: 22.08.2006_30.09.2006

Sanatçılar/Artists:
Anneke a. de Boer, Nur Muskara, Lon Robbé

2006-09-26T17:09:00.000+03:00

"Sıradandan Yansıyanlar", Bölüm3
"distilled", Section three

tarihler/date: 15.08.2006_22.09.2006

Sanatçılar/Artists:
Yasemin Özcan Kaya, Nur Muskara, Martina Wolf

2006-09-22T13:21:00.000+03:00

Film Gösterimi:
Screening

23 Eylül Cumartesi/ September 23rd, Saturday

“Zabriskie Point”
Michalengelo Antonioni 1970
119dk./min.

2006-09-22T13:11:00.000+03:00

Sanatçı Konuşmaları 3

2006-09-22T12:53:00.000+03:00

Sanatçı Konuşmaları 3:

Artists Talks 3:

22 Eylül Cuma/ September 22nd, Friday

Anneke a. de Boer

K2 “Sıradadan Yansıyanlar/Distilled” sergisi kapsamındaki sanatçı toplantılarına Hollandalı sanatçı Anneke a. de Boer ile devam ediyor.

De Boer’in işlerindeki ana odak insanların davranışsal rolleridir. Sanatçı, insanların rollerini kabullenme eğilimlerine, neredeyse suni olarak ve mecburiyeten bu rolleri benimsemeyi öğrenmelerine ilgi duyar.

Anneke a. De Boer çalışmalarında fotoğraf ve sinema medyumlarını kullanmaktadır, fakat aynı zamanda bu medyumları bir inceleme ve deneyimleme kaynağı olarak da kullanır. Genel olarak sinemaya ait olan kurallar reddedilmekte veya çürütülmektedir.

De Boer işlerinde profesyonellerle beraber sıradan insanları da kendilerini oynamaları için seçer. Örneğin “Running and Falling” isimli çalışmasında bir aktris ile bir dublör yanyana görülmektedirler; aynı sahneyi canlandırırlar fakat farklı rollerdedirler.

Sanatçı K2 Galeri’de gerçekleştireceği sunum tüm sanatseverlere açıktır.

***

Artists Talks in the scope of the exhibition “Distilled” will be continued with Anneke a. De Boer in K2 Gallery

The main focus of De Boer’s work is on people’s behavioral roles. The artist is fascinated by the ways people tend to adopt roles and, almost artificially and compelled by necessity, learn to adopt those roles.

Anneke a. de Boer uses film and photography as her mediums, but these mediums themselves are sources of study and experiment at the same time. Cinematic laws are rejected or refuted.

De Boer is casting professionals and nonprofessionals to play themselves, for example in the work ‘running and falling’ were an actrice and stuntwoman are seen next to eachother, performing the same scene but having a different role.

Sıradandan Yansıyanlar:Sanatçı Konuşmaları 1

2006-09-13T23:16:00.000+03:00

Sanatçı Konuşmaları 1:
Artists talks 1:
9 Eylül, Cumartesi
9 September, Saturday

Neriman Polat, Yasemin Özcan Kaya

Sıradandan Yansıyanlar: Bölüm 2

2006-09-13T23:09:00.000+03:00

Sıradandan Yansıyanlar, Bölüm2
distilled, Section One
tarihler/date: 09.08.2006_15.09.2006
Sanatçılar/Artists:
Yasemin Özcan Kaya, Berin Demiral, Neriman Polat

Sıradandan Yansıyanlar: Bölüm 1

2006-09-13T22:33:00.000+03:00

Sıradandan Yansıyanlar, Bölüm1
distilled, Section One
tarihler/date: 02.08.2006_08.09.2006
Sanatçılar/Artists:

Philippine Hoegen, Nejat Satı, Berin Demiral

"Leonardo’nun yazdığı ünlü Paragon’unda “Şüphesiz, birçok kişi görme yetisini kaybetmektense işitme yetisini kaybetmeyi tercih eder.” Tabii bu ‘görme analizi’ yeni bir konu değil Leonardo’dan önce de ele alınan bir konudur.

Sanatçılar arasında, eğer onları sıradan görme yetisini kullanan insanlardan ayırırsak, seçtikleri konular her zaman bu sıradan görülen dünyanın dışındadır. Bu proje’nin amacı ne sanat tarihini yeniden keşfetmek, ne de o tarihin sanat üzerindeki etkisini yeniden yazmaktır. Manzara Ressamları’ndan Realistler’e, fotoğraf makinesinin icadından hareketli görüntü, Neo-Realistler’e ve oradan da video sanatçılarına kadar hep çevrede olan obje, doğa ve insan odak noktaları olmuştur. Üzerinde hep durulduğu gibi sanatçı yaptığı projenin asıl öğesi değildir; asıl öğeler kabiliyet, bakış açısı, sabır, görsel çarpıcılık ya da dikkati çekmektir. Hollandalı natürmort sanatçıları Gerhard Richter, de Rijke ve de Rooij’i hatırlıyalım, tabii David Hopper’ı da, hatta 1826’da Joseph Niepce’in ilk çektiği çiftlik ve gökyüzü fotoğrafını, ve ayrıca Angelopoulos, Godard ve Tarkovsky’nin filmlerini; tabii hepsinin eserlerinin farklı birçok anlamaları ve değişik filtreler ve teoriler doğrultusunda yorumlanabilir ama bizim bu projede incelediğimiz görselliktir.

Bu proje fotoğraflardan, hareketli görüntüler ve videolardan oluştu. Göze batmayan hareketsiz olaylar ve görüntülere bakmaya itildiğimiz imajlar ve onlardan bir anlam çıkarabilir hatta hakikati bile algılayabiliriz. Sadece bu değil, biz hikayesi olmayan görüntülere ilgi duyduk çünkü, sorulması gereken başka öğeler vardı; onlar da zaman ve zamanın algılanış biçimiydi. Zaman olgusu bize ani bir donmuş kare olarak fotoğrafla sonra sinema ile hareketli karelerle sanat eserleri olarak verilmiştir. Bu sergi donmuş bir anla hareketli bir anın ilişkisini inceliyor. Bu incelemeyi yapmanın yolu ise ilginç olarak hareketsiz olan anla ya da çok yavaş hareket eden anlardan geçiyor. O anlar hemen göze çarpmayan ama devam eden imgelerle, dört nala yarişan bir at hareketliliğinde değil ama kendi içinde hareket akışkanlığı yapan imajlardır.

Fotoğrafın icadından yaklaşık 200 yıl sonra, artık biz fotoğraf medyumunun ne bilimsel, ne deneysel, ne de kendini keşfeden karakteriyle ilgileniyoruz. Tabii çekilen estantane kareler ve banyo işlemi hala önem taşıyor ama dijital dünya ve Photoshop programıyla artık birçok şeyin değiştiği kanıtlandı. Kameralı cep telefonları her kullanıcıyı fotoğrafçı yaptı. Bu digital olanaklarla (fotograf ve videonun etkisini unutmayalım) belirgin olmayan ‘gördüğüm ve hatırlamak istediğim imaj’ birden belirginleşen güzelliğe ve stile dönüştü. Sanatçılar bile bu yeni teknolojiyle ilgileniyorlar, sıradan olayları cep telefonu kamerası karelendiriyorlar. Burada onlar için önemli olan bakmak, algılamak ve göze batmayanı (hareketsiz de diyebiliriz ama asla üretilmiş görüntü olduğunu iddia edemeyiz) kadrajlamak anının önemidir. Ayrica bizler sürekli ‘olaylar’ ve ‘gerçek aksiyon’ imajlarıyla görsel bombardımana tutulduğumuz için denize baktığımız dakikalara ya da arabayla geçerken gördüğümüz gaz fabrikasının ışıklarına büyük önem ve ihtiyaçla dalabiliriz. Güzellik ve estetik öğeleri imajlarda ikinci roldedirler ama bu öğeleri imajdan ayırmak ya da görmezden gelmek mümkün değildir.Bu bağlamda seçilen kare şans eseri oluşturulmamıştır; şans ve hareketsizlik arasında ilişki yoktur.

Estetik ve dekoratif ilişkisi sonucunda kolayca fetişist bir tuzağa düşebiliriz. Fakat bu sergi tamamlanmiş eserlerle bağlantılı olarak gelişim halinde yapılması planlanan bir projedir. Bu projede eserler her hafta değişecek ve farklı bakış açıları üretecek (çünkü proje görsellik ile ilgili) sanat eserlerini farklı biçimlerde kürate ve asimile etme analizindense çok farklı temalarla bunları sınıflandırarak sunucaktir. Bu bağlamda röntgenci öğesi yoktur. İzleyici olarak bizler tarafından algılanan ve yaratılan ‘imaj’ ve ‘zaman’ olacak ve anlamaya çalıştığımızda da farklı türde gerçeklere ulaşmaya olanak bulacağız. Eser-sanatçı-izleyici arasındaki ilişki büyük önem taşıyor ve bu ilişkinin bu projede kurulabilmesi için sergi süresince sanatçılar ve izleyiciler arasında eserleri hakkında söyleşilerin yapılması önemlidir.

Philippine Hoegen’in çift ekranda gösterilen “Su 1” ve “Su 2” videosunu izlerken bizler de onun içerdiği herşeyle birlikte akan suyu izleyişinin bir parçası oluyoruz, havada uçuşan ve su partikülleri görsel bir deneyime dönüşür, bakışımız ve aklımız gerçeklikle hayali birbirine karıştırır. En başından beri sanatçının kurduğu ruhsal ortaklık Michelangelo Antonioni’nin Zabriskie Point filminin ünlü final sahnesindedir; izleyici çıktığı görsel yolculuğunda dikkat edilmeden seçilmis objelerin havada uçuşarak olan dansının rehberliğine bırakır. Bu eserin yanısıra Nejat Satı’nın “Nasıl hissettiğimi biliyor musun?” imaj üçlemesi mekana tedbirli bir şekilde hakim olur ve baskınlaşır. Bu durum eserin karakteriyle benzerlik gösterir: Plexiglass üzerine dijital olarak basılmış porno filmlerden alınmış şifreli görüntülerdir. Televizyonda uygulanan filtreler yüzünden görüntülerin orjinal hallerini anlayabilmek güçtür. Yarattığı etki estetik anlamda oldukça ilgi çekicidir ama neye baktığımızdan emin değilizdir.

Sanatçıyı görsel sonucun fiziksel yazarı olarak gördüğümüz Berin Demiral, 12 yaşında, eserlerinin bu projede sergilenmesi için yaptığımız daveti kabul etti. Kendisi ev yaşantısında evin gerçek iç mekanından benzer objeleri asimile ederek ve benzer davranışları inceleyerek abartmadan ve başka bir şekle değiştirmeden kararli bir organizasyonla bu değişik anları eserleriyle kayıt ediyor.

Bir sonraki kombinasyonu olusturucak eserler Nermin Polat’ın kumdaki su damlalarının 5 metrelik sekanslarindan oluşan resimleri ve Yasemin Özcan Kaya’nın iki kadının camdan dışarı bakmalarını konu eden video estelasyonudan oluşuyor. Polat, zamanı bize hareketsiz olarak verir ve zamanın durgunluğunu absorbe eden bu hareketsiz eserinin içinde neredeyse hareketi görebiliriz. Kaya’nın “Elmaslı Apartmanı” çalışmasında bu yaşlı kadınlar saatlerce hareket etmeden camdan dışarı bakarlar; sadece bakarlar. Bu enstelasyon bakışımızı ekranın dışına sürükler ve baktığımız özne karenin dışındaki başka bir şeydir. İzleyeni izlemek, bakana bakmak ya da bakanın baktığı yere bakmak, fotoğrafta bilindik alışıla gelmiş bir durumdur ve “şimdi” videoda gösterilir ama hala durağandır…

Serginin en son eseri İzmirli Nur Muşkara, görsel tasarımla bizim de baktığımız fotoğrafta deniz kıyısında oturmuş insanları karelendirmiştir. Zaman durmuştur ama ilgi çekici olan nokta bu karenin bize bilindik gelmesi ve o karenin bizi kendine çekmesidir. Lon Robbe bir manzaranin dijital asimilasyonu olan dört karelik yavaş zamanlı olan “Dust” videosuyla, bizi kendi tekno-empresyonist dünyasına çeker ve o dünyada zaman değişimini görebiliriz. “Rain” adlı eserinde ise Martina Wolf, gerçek olanı yağmur damlalarının hareketsiz bir pencere arkasında düşerken kadrajlıyarak görüşümüzü deforme ediyor.

Neriman Polat’in eseri Anneke de Boer’in “Surface” adlı video ve fotograf enstalasyonu ile ilişkilidir. “Surface” bir kızın televizyon ekranına bakmasıyla ilgili bir görsel oyun ve tasarımdır. İzleyici bu tasarımın farklı persperktiflerinin tuzağına düşer, bu da bizim kendi bakışımızı onun bakışlarıyla konumlandırmamızı güçleştirir.

Final haftasında sergilenen kombinasyonlar üzerine, bazıları başarılı olmayabilir, tekrar incelemeler, konuşmalar ve tartışmalar bu proje “Distilled” için seçilmis olan eserleri değerlendirmek adına yapılacaktır."
31.08.2006

Sylvia Kouvali

***

“Undoubtedly, anybody would rather lose his hearing than his vision” Leonardo writes in his famous Paragone. And of course analyzed vision is not a new thing, even in Leonardo’s time.

Among artists, if we want to separate them from normal people, everyday watchers, there have always been those who chose their subject from the world outside. This project is not per se a new take on art history or its effect on art. From the Landscapists to the Realists and from the invention of photography to the moving image and then to the Neo-realists and coming to the video artist, the everyday object, nature, man and his surroundings have always been a focal point. In most of the aforementioned, the artist is not the main subject of the work; it is skill, point of view, patience, the visually striking, or absorption in the visual. Recalling the Dutch nature-mort artists, Gerhard Richter, de Rijke & de Rooij, as well as David Hopper, even the very first picture ever shot by Joseph Niepce back in 1826 depicting a farm and the sky, or films by Angelopoulos, Godard and Tarkovsky. Of course all the works have double or even more meanings, all can be read through many filters or theories, but it is the visual we are examining in this case.

Photographs and moving images, videos, compose this project. Pictures of unremarkable non-events and images through which we are engaged in the act of looking itself, and through that a possible understanding of reality. It is not just that. We were interested in the selection of these particular non-story works, because there is another element that is at question; and that is time and the perception of it. Time was initially introduced in the work of art as a friezing moment via photography and then duration through cinema and the moving image. In this exhibition the relation between a frozen moment and a long lasting one is at stake. And this can be achieved interestingly via non-activities or very slow ones. Images are subtle, in a continuation, not in the sense of the galloping horse, but in a more self-referential way.

Almost two hundred years after the invention of the photographic medium, we are no longer interested in the scientific, experimental, self-exploring character of it. Of course every snapshot and developing contains that, but the digital world and Photoshop are here to prove that things have changed. The appearance of mobile phone-cameras makes every user a photographer. It is through these possibilities that the unremarkable, the-some-thing-I-saw-and-want-to-remember (let us not disregard this aspect of photography and the video) is epitomized and becomes a style. Even artists have started exploring the possibilities of new media, cell phones to frame the non-event. It is this instantaneity of the relation between looking, perceiving, framing, that in our days the non-event, we would not dare call it non-narrative, is so important. Also because we are so much visually bombarded by “events” and images of “real action” so that these moments of gazing at the sea, or at a lit-up gas factory as we drive past become contemplative and of great importance and need. Beauty and aesthetic elements play a secondary role in the works, but because of their character it is impossible to separate or disregard them. In this case the choice of framing is not happening by chance; chance and the non-event are not related.

We could easily fall in a fetishist trap, in an aesthetic and decorative outcome. But the project is on progress and the relations between the works that will change every week and create different meanings, different points of gaze, (because this is all about seeing) is not only an analysis on different ways of assimilating and curating works of art, classifying them together in different themes. The voyeuristic element is completely absent in this case. It is time and the way an image is being created and perceived by us as audience, trying to understand and engage ourselves into the work and into every different type of reality. The relation between subject- artist- audience is of great importance and this can only be achieved through examining and discussing with the audience and artists through the duration of the show.

Through Philippine Hoegen’s double screening of “Water 1” and “Water 2” we become part of her looking at the water running with all it contains, it becomes a visual experience of particles floating or flying in the air, our gaze and mind confused between reality and fantasy. Since the beginning there was a mental association with Michelangelo Antonioni’s Zabriskie Point’s famous final explosion scene where the viewer is left guided by the visual trip of random objects slow dancing in the air, which the artist was unaware of. Along with this work the trilogy of images by Nejat Sati “Do you know how I feel?” are dominating the space in a very discreet way, similar to the character of the work: digitally printed on Plexiglas, they are coded stills from porno films. Through the television filters, it is hardly possible to understand their primal origin. The effect is aesthetically appealing although we are not sure what we are looking at.

The only time we see the artist as the physical auteur of the visual outcome is in the case of the 12 year old Berin Demiral who kindly offered her work for this project. She records her domestic, indoor reality by assimilating common objects and observing her common acts without elevating or transforming it to something else; the work is a low-resolution amalgamation of different moments.

The next combination of works will be between Neriman Polat and her 5 meter sequence of pictures of water splashing on the sand and the video installation of Yasemin Ozgan Kaya of two old women looking downwards from their windows. In the case of Polat, time is introduced in the still and while absorbed in the work and this inertia of the still, we almost see it moving. Ozgan Kaya’s The next formation will contain Izmir

based artist Nur Muskara presenting a visual contemplation on an everyday seaside scene of a boat and people sitting by the shore looking at what we are probably looking at too. Time is stopped but what is of interest is that we are just absorbed in this very common, unremarkable setting. Lon Robbé with “Dusk”, a digital assimilation of four stills resulting in a slow video of a landscape, is inserting us in her techno- impressionist world that through the passing of time changes become almost indiscernible. Martina Wolf with “Rain” sets the reality behind a motionless window on which raindrops keep falling, while deforming our view.

Neriman Polat’s work comes back again in relation to Anneke de Boer’s “Surface” video and photograph installation. “Surface” is a visual game as well as a contemplation on a girl looking at a T.V screen. The spectator is trapped between the different perspectives of the situation; it is difficult to position our gaze within them.

The final week of the project will be the outcome of talks and discussions on the previous combinations, possibly not all will be successful, in order to re-examine the possibilities of the works that have been selected for “Distilled”.

31.8.2006

Sylvia Kouvali

Sıradandan Yansıyanlar

2006-08-29T12:26:00.000+03:00

K2 Eylül ayı içerisinde Phillippine Hoegen ve Sylvia Kouvali tarafından gerçekleştirilen projeye ev sahipliği yapıyor.

Sanatçılar:
Anneke A. de Boer
Berin Demiral
Lon Robbé
Martina Wolf
Nejat Sati
Nur Muşkara
Neriman Polat
Philippine Hoegen
Yasemin Özcan Kaya

Bakma, sanatçının olduğu kadar izleyicinin de bakışı, sanatçının işiyle ilişkisi ve bu ikisi arasındaki dinamikler bu projeyi biçimlendiriyor.
Sergide yer alan işler söz konusu duruma farklı biçimlerde yaklaşıyorlar, fakat her birinde bakış uzun uzun, acele etmeden, sıradan olayları izleyerek “bakma” eylemine dikkat çekiyor.
Nejat Sati ve Lon Robbé’un işlerinde baktığımız şeyi nasıl yorumlayacağımız sorunsalı araştırılıyor. Küçük teknolojik müdahalelerle gördüğümüz şey hakkında kuşku duymaya yönlendiriliyoruz. Berin Demiral’ın düşük teknoloji videolarında, onun gündelik hayatı nasıl gördüğü ve ele aldığına tanıklık ederken Anneke A. de Boer ve Yasemin Özcan Kaya ise bizleri öznenin bakışını algılamaya çağırır. Çerçeveleme gibi basit bir eylem aracışığıyla Nur Muşkara resimlerinde görüş alanını anlamla yüklüyor. Neriman Polats ve Philippine Hoegen’in işleri filmin fotografiye yaklaşması yada tam tersi bir durumdan beslenir, zaman durgun görüntüde tanımlıyor ve hareketi yavaşlatıyor.

Sergi her Cuma günü değişecektir, böylelikle işler arasındaki farklı ilişkiler keşfedilebilir. Sergiye katılan sanatçılarla işler üzerine konuşmalar ve film gösterimleri sergiye eşlik edecek.
Program:
2 Eylül, Cumartesi: Açılış
9 Eylül Cumartesil: Sanatçı Konuşmaları, Neriman Polat ve Yasemin Özcan Kaya
16 Eylül Cumartesi: Film Gösterimi
22 Eylül Cuma: Sanatçı konuşmaları, Anneke A. de Boer
23 Eylül Cumartesi: Gösterim
29 Eylül Cuma: Gösterim
30 Eylül Cumartesi: Kapanış Partisi

diStilled

2006-08-29T12:22:00.000+03:00

A project by Philippine Hoegen and Sylvia Kouvali, at K2 in Izmir.

Artists:Anneke A. de Boer
Berin Demiral
Lon Robbé
Martina Wolf
Nejat Sati
Nur Muşkara
Neriman Polat
Philippine Hoegen
Yasemin Özcan Kaya

Looking, the gaze of the artist as well as the spectators, his or her relation to each work and the dynamics between them, will shape this project.
The chosen works use different approaches to the subject matter, but in each the gaze is lingering, watching things unremarkable and uneventful, so that it is the act of looking itself which draws attention.
How to interpret what we are looking at is problematized in the works by Nejat Sati and Lon Robbé. Through small technological interventions we are made to doubt what it is we are seeing. In Berin Demirals low-tech videos we witness the way she sees and handles her everyday world whereas both Anneke A. de Boer and Yasemin Özcan Kaya let us look at the subjects gaze. Through the simple act of framing, Nur Muşkara loads the view in her picture with meaning. In Neriman Polats and Philippine Hoegens work, film approaches photography and visa versa, time is introduced in the still and the motional is slowed down.

Every Friday the exhibition will change, so that different relations between the works can be explored. Artists participating in the exhibition will talk about their work and there will be film screenings related to the subject.

Schedule:
Saturday September 2: Opening
Saturday September 9: Artists talk, Neriman Polat and Yasemin Özcan Kaya
Saturday September 16: Screening
Friday September 22: Artists talk, Anneke A. de Boer
Saturday September 23: Screening
Friday September 29: Screening
Saturday September 30: Closing party

Oda Projesi K2'de

2006-08-03T14:52:00.000+03:00

2000 yılında kurulan sanatçı inisiyatifi Oda Projesi, 2005 yılına kadar Galata Şahkulu Sokak'ta yer alan bir dairede faaliyetlerini devam ettirdi ve projelerinde bu mahallede yaşayanlarla uzun soluklu bir ilişki içinde sanat üretimlerine devam etti. 9. Uluslararası İstanbul Bienali'ne bir kitap projesiyle katılan Oda Projesi, 3 Ağustos'ta K2 Kafeterya'da sanatçılarla buluşma ve çalışmalarına dair bir sunum gerçekleştirecek.

Vahit Tuna, "Oyna Benimle"

2006-07-01T18:12:00.000+03:00

Vahit Tuna,
"Oyna Benimle",1996-2006
Tarih: 30 Haziran 2006, Cuma
Yer: K2 kafeterya

Bu etkinlik Vahit Tuna'nın 1996-2006 yılları arasında tasarladığı proje kapsamında, 30 haziran 2006 Cuma günü Almanya ile Arjantin futbol milli takımları arasında oynanan 2006 Dünya Kupası çeyrek final karşılaşması süresince, sanatçının isteğiyle iki adet oyuncunun playstation 2 adlı oyun konsolunda aynı maçı eş zamanlı olarak oynamalarını kapsamaktadır.

'Topun ve arkasından koşanların ve onları izleyenlerin bitmeyen ruyâları, yıllar yılı tek değişmeyen; yıldızların sahiplenilmesi ve onların gönüllerde bıraktıkları... Çamurlu sahalardan, PS2’nin sanal-steril sahalarına kadar değişmeyen tek şey... Eminim çok yakın gelecekte 3 boyutlu olarak sahanın içerisinde olacağız. Artık ötekine ihtiyacımız yok...

- Ben Maradona olcam...
- Siktir len... ben Maradona olcam, sen geçen sefer olmuştun...
- Peki ben Rumenigge’yim o zaman...
- İyi Maradona benim... Rumenigge’de iyimiş ama...'

vahit tuna 2006

K2 Oda Sergisi

2006-06-13T20:04:00.000+03:00

"Değişirsem Korkma " Nur Muşkara / 14-22 Haziran 2006

Özgürlük Ve Aşk Şarkıları

2006-06-13T17:36:00.000+03:00

Sergiye katılan kuzeyli sanatçıların işlerinin ortak yanı, bu işlerin günlük hayatla ilişkisi. Daha kapsamlı kültürel alanın bir parçası olarak anlam üretme süreçlerine katılmaları ve aktif bir şekilde etkileşim peşinde olmaları, sanatçıların işlerini klayca yaklaşılabilir kılıyor.
"Özgürlük ve Aşk Şarkıları", yaklaşımları sıcak bir ironi içeren, kendilerine ve çevrelerine gülebilme yetisine sahip sanatçılarta odaklanıyor.

Sanatçılar:
Pans Balomenos, Mina L. Henriksson, Kati Immonen, Joonas Kota, Mauri Kuitula, Tuomas Laitinen, Aurora Reinhard, Pilvi Takala, Henri Tani, Anna Tuori
Küratörler:
Mika Hannula
Minna L. Henriksson

Özgürlük ve Aşk Şarkıları

2006-06-02T10:50:00.000+03:00

2006-05-25T14:51:00.000+03:00

"Black Snow" , "Burning Ikea" , "Hocus Pocus"

2006-05-02T11:57:00.000+03:00

The new works of Gokçen Cabadan

http://gokcencabadan.blogspot.com/

Esra Okyay Üzerine

2006-04-29T13:25:00.000+03:00

Esra Okyay; 2000-2003 yıllarını kapsayan dönemde kendi aile albümünden seçtiği bir seri fotoğrafı yine fotoğraf kağıdı üzerine boyayla müdehale ederek yeniden üretir. Bu küçük boyutlu ve herhangi birisine ait anı fotoğrafları gibi duran resimler bu topluma ait ciddi veriler ortaya koyar. Seri; ailenin yarattığı moral değerlerin etkisiyle, sanatçının kendi geçmişine dönerek aslında bu geçmişin yarattığı baskının ve bu tür bir hesaplaşmanın ürünüdür. Bu; nostalji ya da bu kavramla ilişkili bir yaklaşımdansa ağırlıklı olarak sosyo kültürel bir bakıştır. Eve, evin içine bireyin sosyal rolüne ilişkin ciddi ipuçları barındıran bu fotoğraflar, çoğunlukla sanatçının evlenme seramonisinden görüntüleri, vesikalık fotoğraflarını – ki kıvırcık saçları nedeniyle bu fotoğrafların zaman duygusunu azaltır- annesi, babasının görüntülerini içerir. resimler bize bu türden bir sosyal durumun ipuçlarını vurucu bir biçimde göstermez ama serinin tamamına bakılınca garip bir biçimde kişinin kendi geçmişine ve aile yaşantısına olan aşırı ilgisi bizi de izleyen olarak bunları düşünmeye iter. Bu noktada da anonimleşirler. İşte tam bu aralık ve işlerindeki hassasiyet çekicilik kazanır. Yer yer kazınarak, boya katmanları kullanılarak, silikleştirilmiş resimlerdir bunlar. Esra Okyay’ın özellikle bu serisiyle, Aydan Murtezaoglu nun işleri arasında bir paslaşma denendiğinde aynı şeyi nüanslarla çeşitlendiren aynı kuşaktan iki sanatçı durur karşımızda. Özellikle benzer travmaları yaşama ve hesaplaşılan konu bakımındandır bu yakınlık. Murtezaoğlu nun “Top/less” işi hatırlanabilir.

2000 yılındaki arada kalmak sergisinde yaptığı bir yerleştirme, alis Alise karşı sergisi 2004 ve K2 sanat merkezinde açılan kısa bir ara 2004 için ürettiği üç işte ise yine toplumsala işaret eden benzerlikler birbirini destekler bir dönüşüm vardır.

Arada Kalmak sergisinde yer alan dijital fotoğrafta desenli bir halı üzerinde oyuncaklarıyla oynayan küçük 4-5 yaşlarında bir çocuk bize bakar. Çekim yukarıdandır ve böylece fotoğrafatki çocuk bize- yani yetişkine- yukarıya dogru bakar. Kendini şiddetle hissettiren çocuk ve yetişkin hiyerarşisi bu yapıtın en güçlü sözüdür. Çocuğun üzerinde oturduğu desenli halı renkli oyuncak kırıntılarıyla doludur. Halının karmakarışık desenleri arasında oyuncakları seçmekte zorlanırız. Yere konan bu dijital baskının tam üzerinde bir ampul asılıdır. Bu enstelasyon, aynı zamanda ev içinin yeniden kurgulandığı bir odadır. Bu oda, bu halılardan ve bu kabak ampullerden kullanan, çocukların yerde oynadığı alt gelir düzeyinden bir aileye ait bir evdir. Bunu algılamak için fotoğrafta gösterilen azıcık detay bile fazlasıyla yeterlidir.

Alis alise karşı sergisinde ise; evine giderken yolunun üzerinde bulunan bir duvara küçük bir çocuğun yaptığı anonim resimleri fotoğraflayarak galeri duvarına taşır. Bunu yaparken aslında çok ciddi önermesi olmadığını ısrarla dile getirir. Sanatsal bir önermenin ağırlığı, iletilen mesajın ya da sanatsal bir üst-anlatının degil yanlızca sanatçıyı çevreleyen koşullara bağlı oldukça düz bir aktarım sözkonusudur. Bu işle sanatçı kendini “üreten olmak” durumundan soyutlar. Çocuğun mermer bir yüzeye pastel boyayla çizdiği bu resimler çocuk resimlerinin altın çağına aittir.

Bu iki işi aradan geçen süre veya bağlam farklarına rağmen karşılaştırma riskini göze alıyorum çünkü her ikisini de çocuk, çocukluğun insanın hayatındaki belirleyiciliği üzerinden okunabilir. İlkinde ev içi kurgusu ve çocuk oynarken yapay bir biçimde sunuluyor, ikincisinde tam tersi oluyor bu kez dışarısı ve bilinmeyen bir çocuğun hangi zamanda yaptığı bilinmeyen bu resimlerini galeri içine konuluyor.

Sonuncusu ise bu üçlüde en dramatik ve alıntı kurgu olan, “Oskar büyümek istemiyor”. Ve herşey yine bir geçmişe ama daha da fazla çocukluk travmalarına götürüyor. Sanatçı raslantısal biçimde ailesinin evinde eskimiş çocuk ayakkabıları buluyor. Bu ayakkabılar sanatçının dehşetle anlattığı inanılmaz derecede yıpranmış yetişkin ayakkabısı görünümündeki minicik ayakkabılar. Oskar, Günter Grass’ın Teneke Trampet romanındaki çocuk kahraman.( esra okumamış ama filmini izlemiş) Sanatçı bu ayakkabıların ona çağrıştırdığı oskar ile ( zaten hep kafamda bir oskar düşüncesi vardı diyor kendisi) özdeşleştirdiği bu deriden yapılmış oldukça keskin hatlı, eskimiş ve ürkütücü ayakkabıları fotoğraflayıp bir postere çeviriyor. Bu Oskar a “büyümeyi reddeden çocuk” dönüşüyor.

Aile içi travmalarının kültürel baskının yanında sanatçı aidiyetini (mekansal, toplumsal) olarak da sorgular. Sanatçı uzunca bir kesintiye uğramış olan bir zamanlar yaşadığı şehre geri döndüğünde kendini şehrin yabancısı sayar. İzmir fotoğrafları, şehirin turistik goruntulerini bulabildiğimiz kartpostallardan oluşur. Kendi fotoğraflarını gördüğümüz bu kartpostallar daki tuhaflık özellikle yerli turistlerin yaptığı gibi şehirdeki heykellerin, havuzların ve simgesel önemi olan mekanlarda çektirdiği iğreti pozları içermesidir. (Saat kulesi, cumhuriyet meydanındaki atlı atatürk heykeli ve izmir enternasyonal fuarındaki kuğular vb.)

Duvardaki çocuk resimlerini kullanmak ya da Bodrum izmir arası seyahatlerini basit bir fotoğraf makinesiyle kadrajın içinde ne olduğunu önemsemeden çektiği fotoğraflarını yine K2’de aslında sergi mekanı olmayan ofisin bir anda boşaltılıp “aynı zamanda hep burdayım” sergisi kurulduğunda “Bodrum to izmir” adıyla sergiler. Burdaki işlem de tıpkı duvara yapılmış çocuk resimlerini alması gibi basittir. Kendi için önem taşıyan hem duygusal anlamda hem de fiziki taşınma halinin belgeleridirler. Bu iş aslında, son derece bireysel bir noktaya, yolculuk yaparken düşünme klişesinin alışıldık haline takıldığı için sıkıcıdır. Ama yaşadığı bunalımı aktarmada bu kadar yetersiz olan bu fotografların sergilenmesi sanatçının aşırı yerleşik yaşadığı bir mekandan orda bıraktıklarıyla yüzleşmesi zamanına rastladığı için önem taşır. Ne varki tüm bunlar izleyiciye verilmemiştir. Görünen yalnızca hiç de estetik olmayan bilindik seyahat görüntüleridir. Yine de “izmir fotoğrafları” ve “bodrum to İzmir” bireyin sabitlenmiş, sınırları çizilmiş yaşantısının reddine ilişkindir.

Esra Okyay, hiçbiyerde sergilenmemiş olan “Dünya yalan söylüyor” adlı bir seri üzerinde çalışmaktadır. Bu proje gazetelerden seçtiği politikacıların görsellerinden yararlanarak yaptığı suluboya resimler üzerine bu sloganı yazarak oluşturduğu bir dizi resimden oluşur.

Resim yapmak eylemini en geleneksel anlamda güzelliğin estetik olanın sunumu olarak ele alırsak, Bush ve m.Rice gibi politikacıların resimlerinin seçilmesi bu işi oldukça garipleştirir.

Bu gün haberlerde Amerika nın 1000 inci idam mahkumunu serbest bıraktığını söylediler bu Amerika Irak’a bağımsızlık ve insan hakları götüren ülke. Hepimiz biliyoruz ve susuyoruz değil “ yalan söylüyoruz”. İşin adını ise bir dönem türkiye’de oldukça popüler olan Duman grubunun “Dünya yalan söylüyor” parçasından alıyor. Bu gün insan hakları, demokrasi gibi kavramların ne kadar söze dayalı olduğunu. Hiçbir haklı gerekçe gösterilmeksizin Irak savaşının gözümüzün önünde gerçekleştiğini yanlızca izliyoruz. Gerçek olan biten adaletsizlik kimseden gizlenmeksizin açıkça yapılırken öyle bir dil hakim ki herşey bilinir ama engellenemez bir durumda akıp gidiyor. Dünya açıkça hiç olmadığı kadar “görerek” “görmezden geliyor”. Sanatçı günlük yaşantımız içinde yaşadığımız dünyaya ilişkin sosyal problemler ve adaletsizliğin farkına varmamızı sağlamanın yanında bu türden sanat pratiklerinin hızla arttığı, tartışıldığı gözönüne alındığında bu halkaya aktivist, müdehaleci bir kanaldan değil galerinin söz söylemeye izin veren yapısını kullanarak katılıyor. Sistem içinde sözünü aslında estetik olanla birleştirerek sıradan ve sanatsal hiçbir yeniliği olmayan bir dil kullanarak, entellektüel birikim ve bilgi gerektiren çağdaş sanata ilişkin alışılageldik yoldan daha geleneksel olana kayarak aslında gerçek risk alarak yapıyor. Bu noktada yapıt aslında sanıldığından çok daha büyük bir kesime -çağdaş sanatla ya da her tür sanatla bağı olmayan sıradan insana- ulaşmayı belkide daha iyi başarmış oluyor. İşin adı da popüler bir parçanın adıyla aynı olması da hoş. Esra, bu işi Galeri dışında da birkaç varyasyon halinde sunmayı düşünüyorum diyor, sokakta veya tabaklara basılı halde.

Son derece sert olması beklenen “dil“ve söylenmek istenenin yöntemi bir sanatçının karakteriyle değişime uğramış oluyor. İsyan etme modeli bile kendine has bir sessizlik ilkesiyle bütünleşiyor. Bu anlamda “sanat” bile askıya alınır kendi yaşamında, “sanatçı değilim ben aslında” diyen sanatçı tipinin karşısında son derece samimi bir gerçeklikle durur. Sanatçıya özgü olumsuzlaşabilecek hiçbir kriz yoktur. Politik yönü ağır basan bir iş yapar ama bu başkaları adına birşey söylemek için değil bizzat kendi için giriştiği bir iştir. Başkaları adına konuşmak,akıl vermek yerine farkındalığı arttırmak seçeneğini zorlar. Benim burada üstünde durmak istediğim şey politikaya bu kadar yatkın, hatta feminist damarı olan bir sanatçının kendi yöntemleriyle bunu yansıtma biçimi olması ve bunu sürdürmesidir. Bu alçakgönüllü bir isyankarlıktır çünkü elinden gelen budur.

Yine daha duygusal ama bir o kadar da keskin politik aktarımları içeren Arafat, bilgisayar destekli üretilen imajlardan oluşur. Arafat ve Esra okyay aynı karede birarada bize bakmaktadır. Sanatçı fotografın çekildiği gerçek zamandaki gerçek kişilerin yerine kendisini koyar. Kendini forografın içinde koyarak, montajla sağlamaya çalıştığı şey orada olma halidir. Arafat’ın yanında onunla aynı yerde ve zamanda. Bu taraf tutmanın aşırılaşmasıdır ve sanatçı kendini orda ve gerçeklik yanılsamasıyla varetme biçimini kullanır. Bu foto montaj haliyle yarı igreti yarı inandırıcı tabloda sanatçı politik yandaşlığının en uç aşamasına götürür. Yasser Arafat ölmüş olan ancak çizdiği figürle ciddi bir politik semboldür. O kapanan bir dönemin lideridir ve Esra Okyay onun yanındadır. Düşünsel ve ruhsal bir taraf olma durumunun, desteklemenin “imaj” olarak yansımasıdır. Burada sanatçının yarattığı ironik doz aşımı, yarattığı küçük şok ve böylelikle politik mesajı en ustruplu biçimde izleyiciye gider.

“...Yanlız yemek yiyen ölür...”*(Yanlız yemek yiyen ölür. Baudrillard’ dan alıntılanan ve tamamen bağlamından çıkarılmış bir cümledir.)

Sanatçının K2 sanat merkezi oda:243 de gerçekleştireceği performansın içeriği randevu alan izleyicilerin Esraya misafirliğe gitmesinden oluşur. Esra gelen misafirleri – ki tanıdık tanımadık herkese açıktır- istediği şekilde ağırlar. Çıkış noktası sanatçını hissettiği yanlızlıkdır. Ama bu yalnızlık tarifi batı toplumlarında görülen aşırı bireyselleşmenin getirisi olan bir yanlız olma durumu değildir. Daha fazla buraya aittir.(Bireyselleşmenin hemüz çok yaygın olmadığı ailenin hala toplumun en belirgin yapıtaşı olduğu bir coğrafyada sanatçı yalnız yaşamaktadır.) Bu bireysel bir problemken bu bir dizi video kaydının, misafir ağırlama ritüelinin gerçekleşmesiyle olayin ve yanliz olma durumunun gizli çözümü bulunmuş olur. Ev yaşantısına dair herşey tekrar gündeme gelir. Aynı zamanda bu ev, bu yapay salon hiç de sanatçının istediğinden farklı değildir. Yani Esra yaşadığı yerin çok benzerini kurgulayip insanları misafir eder. Onlara ikramlarda bulunur. Sohbet eder. İnsanlar önemlidir çünkü yalnız yemek yiyen ölür. Bu performans dışında aynı konu çerçevesinde ürettiği bir video da vardır. “Yanlız yemek yiyen ölür” sanatçının kendi evine davet ettiği arkadaşlarıyla yaptığı kahvaltıların kayıtlarından oluşan videosu havadan sudan sohbetlerle geçen son derece özelliksiz ve kimseyi ilgilendirmeyecek derecede bir grup insana ait görüntülerden oluşur.

Fakat bu iş bir biçimde işlerindeki toplumsal gizil baskının tahlili gibidir. Başka bir sosyal biçimin karşılaştırılması anlamında. Aile nin toplumun hala en belirgin yapıtaşı olduğu bir toplumda yine bundan kaynaklanan, maaruzkaldığı “yanlız hissetme” halidir. Sanatçı çok ta zorlamadan, bir saptama olarak da olsa toplumsal ve insana ait duyguların gizli bir arkeolojisini yapar.

Esra Okyay ın işlerinde genel olarak belirginleşen birkaç temadan sözedilebilir; aile, toplumsal bir takım baskılar ( bu aslında sanatçının bireysel keşfi de sayılabilecek özel bir aralıktır baskı burda en genel anlamıyla değil özellikle işler üzerinden anlaşılabilecek özelleştirilmiş, incelmiş bir aralığa karşılık gelir ),çocukluk travmaları, gizli feminizm, politik içerikli yapıtlar. Her ne kadar bir sanatçının üretimlerini bir paragrafta toplamak doğru olmasada yapıtların gösterdiği ipuçlarının takibidir bu. Esra Okyay’ın bazı işlerinde ortaya çıkan bir özellik de “geçmişi” “bu gününü oluşturan” olarak değerlendirmesidir. . Esra Okyay konu olarak farklılaşsa da genellikle kendinden çıkan hatta kendini ele veren bir bireysel kaynaktan beslenir ve son derece bireysel olan anonim bir karakterle izleyicisine yorumlayıcısına gider.

Elmas Deniz 2006

AKSAK ROMANTİZM

Herşeyi gerçek sanan, her duygu ve ruh durumunu kendiyle özdeş tutup, tüm varlığıyla hisseden. Sinemada gördüklerini gerçekle eş tutup heyecanını dışa vurmaktan kaçınmayan..
Kahramanın aşkıyla kendini hüsrana uğramış hisseden – o kadın ile kurduğu ilişkiyi gerçek yaşamın kodları sanan – ve kendi yaşamında da karşılığını arayan ve aksaklığını da bu romantizmin hiçbirzaman varolamayacak olmasından alan bir durum…
Ailenin, arkadaşların ve belirli steril bir çevrenin oluşturduğu toplumda...
gerçek olamayan o ince çizgide
kendini aramak ve yaşam deneyimine kendini böylece kaptırıvermek.

Ekranda gördüğü her şeyi gerçek sanan bir dönemin insanları… Sanatçının hatırladığı kendi ilkgençlik yıllarında izlediği filmler. Burada tabii o zamanki Türkiye’ de sinema izleyicisinin karakteri önem kazanıyor. Filmi izlerken – ki çoğunlukla aşk filmleri bunlar- kahramanın, yani iyi olanın başına gelen her tür olayda insanlar aşırı tepkiler veriyor. Alkışlar, bağıranlar, ağlayanlar ve kendini kaptırmış izleyici. Günümüzde sinema izleyicisinin asla yapmayacağı her tür taşkınlık…Sanatçının tanık olduğu hatta içinde bulunduğu durumlar. Aklıyla aştığı tüm bu şeylerden duygusal olarak etkisinde kalmanın getirdiği ve beslediği sanat yapıtı.

O filmlerde her şey o kadar steril o kadar gerçeküstü bir kurguya sahiptir ki “raslantı”nın nadir birşey olduğunu unutabilirsiniz ya da insanların ya kötü ya da iyi olduğuna inanabilirsiniz ve yaşantıda olanca hızıyla başka türlüdür. Kimsenin karakteri o kadar da keskin sınırlara sahip değildir. En uç aşamalarında hayat hiç de ekrandaki gibi değildir ve bu hep atlanır.

İnanç fazlalığı inançsızlığa doğru seyretmeye başladığında sanatçı kendi duygusal gelişiminde etkisi olan faktörleri farketmeye başladığında istese bile bunu değiştiremeyeceğini anlar. İşte sanatçıya olan da budur.

Herşeyi çok fazla ciddiye alan yapısıyla alçakgönüllüdür, utangaçtır. Gözleri yaşarır. Artık kendini ve tüm sıkıntısını ortadan kaldıran bir şeydir film izlemek ve gerçek mi değilmi diye düşünmez. Ama aslında kendi dünyası içinde geçmişinde bu kadar keskin tanımlanmış herşeyi belirlenmiş ve bir daha değişmemek üzere etkilenmiştir.

2004 – Elmas Deniz

"ASİT/TOZ"

2006-04-13T11:26:00.000+03:00

"Asit/Toz", silme eyleminin hem etkin hem de edilgin karakterini ortaya koymaya çalışırken; bir yandan da varolan tarifler üzerinden yeni bir durum yaratan öznel yorumları, birçok disiplinden örnekleriyle bir mekanda topladı.

Bozulma, aşınma, tahrif etme, kapatılma-kapatma, müdehale etme, yırtma, yıkma, yakma, örtme, düzeltme, çizme, temizleme, dönüştürme, parçalara ayırma, koparma, yok etme, unutma, misenformasyon, dezenformasyon,..

Tüm bunlar bazen eylemin kendisine hizmet ederken, bazen de silinenin varlığını daha da korumaya, saklamaya, başka bir biçimde-boyutta varlığını sürdürmesine de yardım edebiliyor. Bazense silme eylemi sonrasında ne "silinecek" elimizde kalıyor ne de üzerine gelmesi tasarlanan "yeni"...

Tahmin edilemeyen bambaşka sonuçlara gebe olan "Asit/Toz" farklı disiplinlerden sanatçıların silme eylemi üzerine yarattığı çeşitlemeleri 3-23 Nisan tarihleri arasinda K2 Sanat Galerisi'nde biraraya getiriyor.

Katılımcılar: Barış TANYILDIZI, Süleyman HANDAN, Halil VURUCUOĞLU, Aslı ÇAVUŞOĞLU, Damla KIZILTUNÇ, Gülcan ŞENYUVALI, Sebnem AYDIN GÜNDÜZ, Ali KILIÇ, Ahmet UHRİ, Seda HEPSEV, Habip UYANMAZ, Barış Ö. GÜLER, Bilgehan YILMAZ, Oğuz KOCAOĞLU, Tuğba ATALAY, MORS (Karahan KADRMAN), Okan YARGICI, Bahar OGANER, Gülşah KARANLIK, Elvan EKREN, Neda İ. ATAR, Özgür YAŞAROĞLU

Not: Sergi süresince her gün Karahan KADRMAN' ın performansı saat 18:00-20:00 arası izlenebilir.

K2'de yeni sergi: Asit/Toz

2006-03-21T23:02:00.000+02:00

Asit / Toz
03 nisan - 23 nisan 2006
Açılış: 03 nisan, pazartesi, saat: 18.00
Yer: K2 Galeri

K2 söyleşi: Mürteza Fidan ve Ayşen Urfalıoğlu

2006-02-23T18:06:00.000+02:00

K2'de söyleşi:

25 Şubat 2006, Cumartesi, saat: 17.00

Konuşmacılar: Mürteza Fidan / Ayşen urfalıoğlu
Başlık: 'Anlatılar ve Okumalar'

Yer: K2 Kafeterya

K2 sergi: Endovideoskopi

2006-02-23T17:52:00.000+02:00

ENDOVIDEOSKOPİ
Mürteza Fidan, Ayşen Urfalıoğlu
Tarihler: 25 Şubat - 20 Mart 2006

Açılış Kokteyli:
25 Şubat 2006, Cumartesi, saat: 18.00
Yer:K2 Galeri

K2 sergi: 'imkan yaratmak'

2005-12-23T10:07:00.000+02:00

SANATÇILAR:

NEZIHE ATES, SEYHUN BABAÇ, ÖZDEMIR BAYRAK
OSMAN BINGÖL, FATMA ÇIFTÇI, GÜLSAH KILIÇ,
NURCAN UGURLU, ÖNDER ÖZENGI, HUNERA BERXWEDANI
BURAK DELIER, ULAS BEDÜK

K2 Galeri: 2 - 31 ARALIK 2005

"İmkanYaratmak"*

Imkan Yaratmak" sergisi, K2'nin geçen yıl konuk ettigi genç sanatçı Ahmet Ögüt'ün önerisi ile gerçeklesiyor. Sergiye Nezihe Ates, Seyhun Babaç, Özdemir Bayrak, Osman Bingöl, Fatma Çiftçi, Gülşah Kiliç, Nurcan Ugurlu, Önder Özengi, Burak Delier, Ulas Bedük ve bir sanatçi grubu olan Hunera Berxwedani katiliyor. Sergi katilimcilarinin çogunlugunu bir dönem Ankara'da yasamis ya da su an halen orda yasayan sanatçilar olusturmakta. "Imkan Yaratmak" adiyla vurgulan bu durum, güncel sanat alaninda üretim yapan sanatçilarin olasiçözüm yollarina isaret ediyor. Baslangicindan beri genç sanatçilara özgür bir platform sunmayi amaçlayan K2 yine bir sanatçi isbirligiyle bu sergiyi hayata geçiriyor.

Sergide yer alan yapitlar belli bir çesitliligi sergilerken, politik göndermeler de öne çikiyor. Video, ses performansi, fotograf ve enstelasyon gibi yapitlarin yeraldigi sergide Özdemir Bayrak'in yapacagi ses performansi yalnizca açilis günü görülebilir. "Imkan Yaratmak" sergisi 31 Aralik tarihine kadar K2 Sanat Merkezi galerisinde izlenebilir.

*imkan yaratmak", Beti Zerovc'un Charles Esche'yle söylesisinde, Esche'nin kullandigi bir kavramdir.

K2 Forum: 'İmkan Yaratmak' sergisi kapsamında

2005-12-23T10:06:00.000+02:00

"DUR,YOKSA KÜRATÖR ATEŞ EDECEK!"
"Güncel Sanatta Güç, İktidar, Merkez-Periferi,
Şikayet Kültürü ve Direnme Stratejileri Üzerine "

Moderatör:
Elmas Deniz

Konuklar:
Halil Altindere
Ahmet Ögüt

3 Aralık 2005
Saat: 16.00
yer: K2 Kafeterya

K2 Sanat Merkezi

2005-12-11T21:19:00.000+02:00

K2 etkinliklerini 2003 yılından beri İzmir de sürdüren bir sanatçı inisiyatifidir.
K2 Sanat Merkezi bağımsız sanatçı atölyeleri, Dokümantasyon merkezi ve
K2 galeri den oluşur. K2 özellikle genç sanatçılar için açık bir platform
olmayı amaçlayan ve kar amacı gütmeyen bir organizasyondur.

K2 yeni sanatsal yaklaşımların ve deneysel fikirlerin tartışılabildiği kadar disiplinler-arası düzlemde çağdaş sanatın sunulma ve sergilenmesine olanak tanır. Workshoplar, Konferanslar, tartışmalar ve sergilerle K2 sanat merkezi sanatçılar arasında uluslar arası bir etkileşimi hedefler.Gelecekte K2 uluslararası genç sanatçıları fikir ve deneyim paylaşımı açısından misafir etmeyi planlamaktadır.

Başlangıcından bu yana tüm etkinlikler sanatçılar tarafından yürütülmektedir. K2 finansal ve manevi desteğini Ayşegül Kurtel ‘den almaktadır.

K2 Galeri

K2 Galeri tüm etkinlikler için ana mekandır.Sergi programı; küratörlü sergiler ,solo, grup, ve taşınan sergilerle dinamik bir çeşitliliği içerir.

K2 Dokümantasyon

K2 Dokümantasyon merkezi; sanatçı dosya arşivi ve K2 etkinliklerine ilişkin arşivi içermektedir. Bunun yanı sıra bünyesinde görsel sanatlara ait yayınlardan oluşan küçük bir kütüphane bulunmaktadır. Güncel ulusal ve uluslararası etkinlik broşürleri, posterler ve çeşitli dokümanlar ziyaretçiler tarafından kullanılabilmektedir.

K2; Berliner Pool, Platform Güncel Sanat Merkezi, İstanbul Bienali, Europist, Elastik gibi yurt içinde ve yurt dışında sanatçı dosya arşivi konusunda çalışan çeşitli kurumlar ve oluşumlarla aktif ilişki halindedir.

K2 Bağımsız Sanatçı Atölyeleri

K2 Sanat Merkezi mekanında yer alan 10 kadar atölyede sanatçılar çalışmalarını sürdürmektedir. Farklı disiplinlerde çalışmalarını sürdüren bu sanatçılar k2 etkinliklerinde de görev alırlar.

Aynı zamanda bu atölyelerden bazıları K2 Galeri’nin yanı sıra sergi mekanı olarak da kullanılmaktadır.